Ғофиласт он ки аз дилами дил ӯ

غافل است آن که از دلم دل او

Гўбиндиши зи оҳи ғофил ӯ

گوبیندیش ز آه غافل او

Кардаам ҷо ба базми ғайр ки ёр

کرده ام جا به بزم غیر که یار

Ноед аз шарми ман ба маҳфил ӯ

ناید از شرم من به محفل او

Чун ҷараси дил фиғон кунад гӯйӣ

چون جرس دل فغان کند گویی

Бар шутур бастаанд маҳмил ӯ

بر شتر بسته اند محمل او

Ҳам фалак буд хасми дили ҳам ёр

هم فلک بود خصم دل هم یار

То кадоманд зини ду қотил ӯ

تا کدامند زین دو قاتل او

Ҳар чаҳ дорад з дилбарӣ дорад

هر چه دارد ز دلبری دارد

Ҷузи тараҳҳум ки нест дар дил ӯ

جز ترحم که نیست در دل او

Дил чунин карда кори ман мушкил

دل چنین کرده کار من مشکل

Ки худ осон мабод мушкил ӯ

که خود آسان مباد مشکل او

Ба ки гирами суроғи дил чу маро

به که گیرم سراغ دل چو مرا

Надиҳади каси нишони зи манзил ӯ

ندهد کس نشان ز منزل او

Чун фитад дар хаёли васл ( саҳоб )

چون فتد در خیال وصل (سحاب)

Ақл хандад ба фикри ботил ӯ

عقل خندد به فکر باطل او