Ҳар ки кунад манъи ман аз рӯй ту

هر که کند منع من از روی تو

Кош ба бинад рухи некӯии ту

کاش به بیند رخ نیکوی تو

Теғ ба рӯй ту кашидааст лек

تیغ به روی تو کشیده است لیک

Хӯни марои рехтаи абрӯии ту

خون مرا ریخته ابروی تو

Гиря ӣ халқ аз ту вале оби чашм

گریه ی خلق از تو ولی آب چشم

Хок маро мебарад аз кӯии ту

خاک مرا میبرد از کوی تو

Карда аён бар ҳамаи сайди аФгнӣ

کرده عیان بر همه صید افگنی

Захми дилами қӯти бозуии ту

زخم دلم قوت بازوی تو

Барг саман карда ба сунбули аён

برگ سمن کرده به سنبل عیان

Зулфи самани сои самани буии ту

زلف سمن سای سمن بوی تو

Кодаи зи эъҷози лабати зиндаи боз

کده ز اعجاز لبت زنده باز

Ҳарки кашад наргиси ҷодӯии ту

هرکه کشد نرگس جادوی تو

Чашм ( саҳоб ) ар набӯд ашки бор

چشم (سحاب) ار نبود اشک بار

намезанад оташ ба ҷаҳони хуии ту

می زند آتش به جهان خوی تو