То ин дили девона буд оқилаи мо

تا این دل دیوانه بود عاقلهٔ ما

Аз таъни ҷунун биҳдаҳ бошад гилаи мо

از طعن جنون بیهده باشد گلهٔ ما

Осӯдаи ғами ишқи зи танагии ду олам

آسوده غم عشق ز تنگی دو عالم

Рӯзӣ ки намуданд ба ӯ ҳавсилаи мо

روزی که نمودند به او حوصلهٔ ما

Шодобӣ дил дода ба хору хаси ин дашт

شادابی دل داده به خار و خس این دشت

Хӯнӣ ки ба ҳар гом чакад зи обилаи мо

خونی که به هر گام چکد ز آبلهٔ ما

Умрӣаст ки пўиими раҳи кӯяш агарчӣ

عمریست که پوییم ره کویش اگرچه

Аз ӯ набӯд ҷузи қадамии фосилаи мо

از او نبود جز قدمی فاصلهٔ ما

Дарбор , ба ҷуз ишқ надорем матоъӣ

دربار، به جز عشق نداریم متاعی

Эмин буд аз роҳи занони қофилаи мо

ایمن بود از راه زنان قافلهٔ ما

Бар шоҳ ( саҳоб ) ар расад ин назм аҷаб нест

بر شاه (سحاب) ار رسد این نظم عجب نیست

Каз лаъли лаб ёр бубахшад салаи мо

کز لعل لب یار ببخشد صلهٔ ما