Дар доми сайёд эй фалак ё завқи фарёдами мада

در دام صیاد ای فلک یا ذوق فریادم مده

ё он ки аз фарёди ман раҳмӣ ба сайёдами мада

یا آن که از فریاد من رحمی به صیادم مده

ё дар мукофоти хушӣ эй бахт ношодм макун

یا در مکافات خوشی ای بخت ناشادم مکن

Варзон ки як сон мекунӣ чун хок бар бодами мада

ورزان که یک سان میکنی چون خاک بر بادم مده

Дар раҳгузори хештан бо хоки як сонам макун

در رهگذار خویشتن با خاک یک سانم مکن

ё он ки аз айши ҷаҳони ҳаргизи дили шодами мада

یا آن که از عیش جهان هرگز دل شادم مده

Додӣ паии дили бурданами грдод халқӣ дод ман

دادی پی دل بردنم گرداد خلقی داد من

Баҳри фиреби дигарон чун дил зкФ додам мада

بهر فریب دیگران چون دل زکف دادم مده

Ман кардаам эй ҳам ошёни ху бо асирӣ , огаҳӣ

من کرده ام ای هم آشیان خو با اسیری، آگهی

Аз завқи боли афшонии мурғони озодами мада

از ذوق بال افشانی مرغان آزادم مده

Зони шӯхи ширини лаби зи ман маҳрӯм тар набӯд касе

زآن شوخ شیرین لب ز من محروم تر نبود کسی

эй ҳамнишин таскини дил аз ҳоли Фарҳодами мада

ای همنشین تسکین دل از حال فرهادم مده

То чун ( саҳоб ) аз захми ту навмед бошад муддаӣ

تا چون (سحاب) از زخم تو نومید باشد مدعی

Гар нолам аз бедодат эй бидодгар додам мада

گر نالم از بیدادت ای بیدادگر دادم مده