Бо рақиб эй суст паймон нарад улфати бохтӣ

با رقیب ای سست پیمان نرد الفت باختی

То маро дар шшдри рашки рақиби андохтӣ

تا مرا در ششدر رشک رقیب انداختی

Сӯхтӣ аз оташи ғайрати дили ушшоқ ро

سوختی از آتش غیرت دل عشاق را

Сохтӣ бо ғайру кори ошиқонро сохтӣ

ساختی با غیر و کار عاشقان را ساختی

То киро хоҳии ҳалок аз дарди рашки ман ки ту

تا که را خواهی هلاک از درد رشک من که تو

Бесабаб дар базми васли имшаби марои бнўохтӣ

بی سبب در بزم وصل امشب مرا بنواختی

Қадари сарву гули шикастӣ то ту дар бустони ҳасан

قدر سرو و گل شکستی تا تو در بستان حسن

Рух чу гул афрӯхтӣ қомат чу сарв афрохтӣ

رخ چو گل افروختی قامت چو سرو افراختی

Бо харобии дил акнӯн эй шаҳ хубон бисоз

با خرابی دل اکنون ای شه خوبان بساز

То чаро Рахши ситам дар кишвари дили тохтӣ

تا چرا رخش ستم در کشور دل تاختی

Ман зи ҳасрати ҷони супурдам чун ту баҳри дигарон

من ز حسرت جان سپردم چون تو بهر دیگران

Аз камар ханҷар кашидӣ аз миёни теғи охтӣ

از کمر خنجر کشیدی از میان تیغ آختی

Киштӣамгар аз ғами ишқ батон шодам ки ту

کشتی ام گر از غم عشق بتان شادم که تو

Сафҳа ӣ дилро зғмҳои дигар пардохтӣ

صفحه ی دل را زغم های دگر پرداختی

То кас аз ҷаврат ба ҷузи мо дар сари он кӯ намонад

تا کس از جورت به جز ما در سر آن کو نماند

Ошиқони хешро зоҳл вафо нашинохтӣ

عاشقان خویش را زاهل وفا نشناختی

Нарм май бояд дили он шӯхи сангини дил ( саҳоб )

نرم می باید دل آن شوخ سنگین دل (سحاب)

Варна гирами сангро зи оҳи даруни бгдохтӣ

ورنه گیرم سنگ را ز آه درون بگداختی