Ҳар соъат улфатӣаст туро бо ҷамоатӣ

هر ساعت الفتی است تو را با جماعتی

Охир аз он ҷамоатами ингори соъатӣ

آخر از آن جماعتم انگار ساعتی

Додам баҳоии бӯса ӣ ӯ нақди ҷон ва нест

دادم بهای بوسه ی او نقد جان و نیست

Моро ҷузи ин ба чиз дигар иститоатӣ

ما را جز این به چیز دگر استطاعتی

Баҳри саман ба ғайри калофӣ чаҳ оварад

بهر ثمن به غیر کلافی چه آورد

Бечораи пераи зан ки надорад бизоъатӣ

بیچاره پیره زن که ندارد بضاعتی

Аз ман хушам ки ҳеҷ напурсанд рӯзи ҳашар

از من خوشم که هیچ نپرسند روز حشر

Девонаро чаҳ маъсиятӣ ва чаҳ тоъатӣ

دیوانه را چه معصیتی و چه طاعتی

Зоҳид чу мо ба қавли ту гӯш наме кунем

زاهد چو ما به قول تو گوش نمی کنیم

Аз мо ту ҳам макун ба қиёмати шафоатӣ

از ما تو هم مکن به قیامت شفاعتی

Моро зи фақр низ набошад мазаллатӣ

ما را ز فقر نیز نباشد مذلتی

Гар хоҷаро буд зи амонати мноътӣ

گر خواجه را بود ز امانت مناعتی

Баҳри ду нон чаҳ миннати дунони кашӣ ( саҳоб )

بهر دو نان چه منت دونان کشی (سحاب)

Чун метавон ба қурси ҷўинии қаноатӣ

چون میتوان به قرص جوینی قناعتی