эй дар даруни синаи зи меҳрати дафина Эй
ای در درون سینه ز مهرت دفینهای
Нагузошт турраи ту дилиро ба сина Эй
نگذاشت طرّهٔ تو دلی را به سینهای
Меҳрам фузуда кини ту кини ту меҳри ман
مهرم فزوده کین تو کین تو مهر من
Ҳайронами он чаҳ меҳр буд ин чаҳ кӣна Эй
حیرانم آن چه مهر بود این چه کینهای
Дар баҳри ишқ эй ки туро майл соҳил аст
در بحر عشق ای که تو را میل ساحل است
Зини лаҷа кӣ расед ба соҳили сафина Эй
زین لجه کی رسید به ساحل سفینهای
Дар гӯши ман сурӯд мғнӣ хушаст лек
در گوش من سرود مغنی خوشست لیک
Бо он Гана ки хости зи халқи Фтинаҳ Эй
با آن غنا که خواست ز خلق فتینهای
Ин рости гавҳарии хуш ва онро дар хўшоб
این راست گوهری خوش و آن را در خوشاب
Ин дидаи махзанӣ буд он лаби хазина Эй
این دیده مخزنی بود آن لب خزینهای
Зулфи бунафшаи турраи сунбул надида анд
زلف بنفشه طرّهٔ سنبل ندیدهاند
Гӯйанд агар ба оризу рух беқарина Эй
گویند اگر به عارض و رخ بیقرینهای
Бар оташ ( саҳоб ) фишон обӣ аз вафо
بر آتش (سحاب) فشان آبی از وفا
Чун ӯ ба шукри инки ба тобу табӣ на Эй
چون او به شکر اینکه به تاب و تبی نهای