Чаҳ миннатии пару боли шикаста бар сари мо

چه منتی پر و بال شکسته بر سر ما

Ниҳоди баҳр рҳоӣӣ гушӯд чун пари мо

نهاد بهر رهائی گشود چون پر ما

Ба ҳар кас азтару хушк ҷаҳон расад файзӣ

به هر کس از تر و خشک جهان رسد فیضی

Насиби мо лаб хушкасту дида итар мо

نصیب ما لب خشک است و دیده ی تر ما

Ҳазор ҷони гиромӣ ба роҳ ӯ шуд хок

هزار جان گرامی به راه او شد خاک

Буриш чу ҷилва кунад тӯҳфа ӣ муҳақари мо

برش چو جلوه کند تحفه ی محقر ما

Ба базми айш чаҳ ҳоҷат ба бодау соғар ?

به بزم عیش چه حاجت به باده و ساغر؟

Ки ҳаст хӯни ҷигари бодаи дидаи соғари мо

که هست خون جگر باده دیده ساغر ما

Наёфт лиззати захми туро вале сад захм

نیافت لذت زخم ترا ولی صد زخم

Здоғи ҳасрати тират буд ба пайкари мо

زداغ حسرت تیرت بود به پیکر ما

?бирти ҳикояти Юсуфи фасонаи исти газоф

برت حکایت یوسف فسانه ایست گزاف

Чунонкии қисса ӣ ёқӯб низ дар бар мо

چنانکه قصه ی یعقوب نیز در بر ما

Биҳишту дӯзахи мо субҳи васлу шоми фироқ

بهشت و دوزخ ما صبح وصل و شام فراق

Хироми қомати ошӯби рӯзи маҳшари мо

خرام قامت آشوب روز محشر ما

Ҳазор сайдадгар ҳам зннг кард озод

هزار صیدد گر هم زننگ کرد آزاد

Ба дом ӯ чу дар афтод сайди лоғари мо

به دام او چو در افتاد صید لاغر ما

Ба ғайри васфи нигорин хаташ ( саҳоб ) хатост

به غیر وصف نگارین خطش (سحاب) خطاست

Ки калак мо бинагорад хаттӣ ба дафтари мо

که کلک ما بنگارد خطی به دفتر ما