Гар хиради синҷиди ма рӯй туро бо офтоб
گر خرد سنجد مه روی تو را با آفتاب
Он қадр бинад тафовут каз сҳобои офтоб
آنقدر بیند تفاوت کز سهابا آفتاب
Моҳи дӯшати дидаи меҳри имрӯзи шармаши бод агар
ماه دوشت دیده مهر امروز شرمش باد اگر
Боз толеъ гардад имшаби моҳу фардои офтоб
باز طالع گردد امشب ماه و فردا آفتاب
Офтоб ва сарв мегуфтам туро гар доштӣ
آفتاب و سرو می گفتم تو را گر داشتی
Оризи тобандаи сарву қадари ънои офтоб
عارض تابنده سرو و قدر عنا آفتاب
Ҳар шаб андозад сипар аз тири оҳи ман балӣ
هر شب اندازد سپر از تیر آه من بلی
Чун ту кӣ дорад дилӣ аз санги хорои офтоб ?
چون تو کی دارد دلی از سنگ خارا آفتاب؟
Гуфтамаш : чун бинмти пинҳони шӯии гуфто : балӣ
گفتمش: چون بینمت پنهان شوی گفتا: بلی
Чун ( саҳоб ) ояд нагардад ошкорои офтоб
چون (سحاب) آید نگردد آشکارا آفتاب
Офтоб аз офтоби оризати равшан чунонк
آفتاب از آفتاب عارضت روشن چنانک
зи офтоби чатри шоҳаншоҳи дунёи офтоб
ز آفتاب چتر شاهنشاه دنیا آفتاب
Офтоби салтанати фатҳъалии шаҳи он ки суд
آفتاب سلطنت فتحعلی شه آن که سود
Бар дараш ҳар шом рӯй олами орои офтоб
بر درش هر شام روی عالم آرا آفتاب