зи хашму ҷанги ту ҷони баси малул ва дилтанг аст

ز خشم و جنگ تو جان بس ملول و دلتنگ است

Аз он ба бахт бидам дил ҳамеша дар ҷанг аст

از آن به بخت بدم دل همیشه در جنگ است

зи зиндаи дили бФрибд ба мурда ҷон бахшад

ز زنده دل بفریبد به مرده جان بخشد

Лаби турои гуҳии аоъҷозўи гоҳ найранг аст

لب ترا گهی ااعجازو گاه نیرنگ است

Маро чаҳ фарқ ки гаштами ҳалок дар раҳи ишқ ?

مرا چه فرق که گشتم هلاک در ره عشق؟

Ба мақсад ар ду се гом аз ҳазор фарсанг аст

به مقصد ار دو سه گام از هزار فرسنگ است

зи айши кунҷи қаноат чаҳ огаҳӣ доранд ?

ز عیش کنج قناعت چه آگهی دارند؟

Шаҳон ки масканашон бар фароз авранг аст

شهان که مسکنشان بر فراز اورنگ است

Сафо ба ҷуз май софии ғами здои надиҳад

صفا به جز می صافی غم زدا ندهد

Маро ки ойина ӣ дили зи ғусса дар занг аст

مرا که آئینه ی دل ز غصه در زنگ است

Биёу лаб ба лаби ҷом на ки мутриб ро

بیا و لب به لب جام نه که مطرب را

Даҳони не ба даҳон , зулфи чанг дар чанг аст

دهان نی به دهان، زلف چنگ در چنگ است

Чу санги хора дар он дил чаро асар накунад ?

چو سنگ خاره در آن دل چرا اثر نکند؟

Фиғону нола ӣ мангар дили ту аз санг аст

فغان و ناله ی من گر دل تو از سنگ است

зи нақши оризи зебонигор ман ҳайрон

ز نقش عارض زیبا نگار من حیران

Нигор хона ӣ мо неу нақш Аржанг аст

نگار خانه ی ما نی و نقش ارژنگ است

Сафои лаъли асари бодаи ранг гул дорад

صفای لعل اثر باده رنگ گل دارد

Ду лаъли ёр ки монанди бода гулранг аст

دو لعل یار که مانند باده گلرنگ است

Ту нави гули чаману биўФо ва лек ( саҳоб )

تو نو گل چمن و بیوفا و لیک (سحاب)

Ба гулистони вафои булбули хуш оҳанг аст

به گلستان وفا بلبل خوش آهنگ است