Чаҳ аҷабгар дилам аз ишқи ту дар тоб ва табаст ?

چه عجب گر دلم از عشق تو در تاب و تب است؟

Ҳар ки дар тоб ва табӣ нест азин ғам аҷаб аст

هر که در تاب و تبی نیست ازین غم عجب است

Нахли оради рутаб аммо чу қадат мавзун нест

نخل آرد رطب اما چو قدت موزون نیست

Қади мавзуни ту сервисат ки бориш рутаб аст

قد موزون تو سرویست که بارش رطب است

То чаҳ миллати бгзиним ва чаҳ ойин ки падед

تا چه ملت بگزینیم و چه آئین که پدید

Кафи Мӯсои зрхи анфоси Масеҳаши з лаб аст

کف موسی زرخ انفاس مسیحش ز لب است

Гуфтӣам то бикунӣ рҳспри вдои шавқ

گفتی ام تا بکنی رهسپر ودای شوق

То марои қӯти рафтор ба пой талаб аст

تا مرا قوت رفتار به پای طلب است

Ёд рӯй ту ба дили ршҳаҳ абрасту гиёҳ

یاد روی تو به دل رشحه ابر است و گیاه

Ғами ишқи ту ба ҷони партави моҳ ва қсб аст

غم عشق تو به جان پرتو ماه و قصب است

Ҳар ки дид он рух чун шаб ба рух чун рӯзат

هر که دید آن رخ چون شب به رخ چون روزت

Рӯзи ушшоқ ту донист ки монанди шаб аст

روز عشاق تو دانست که مانند شب است

Гунаҳ дӯстӣ омад сабаби қатл ( саҳоб )

گنه دوستی آمد سبب قتل (سحاب)

Кас нагӯяд ки ҷафои ту ба ман бесабаб аст

کس نگوید که جفای تو به من بی سبب است