Агар ин рӯзгор ва ин замона аст

اگر این روزگار و این زمانه است

Ба олами қиссаи роҳат фасона аст

به عالم قصهٔ راحت فسانه است

Ба ман дорад гумони ним ҷонӣ

به من دارد گمان نیم‌جانی

Ба қосиди муждаи васлам баҳона аст

به قاصد مژدهٔ وصلم بهانه است

Ба кунҷи дом ӯ ҷое ки ҳаргиз

به کنج دام او جایی که هرگز

намеояд ба ёдам ошиёна аст

نمی‌آید به یادم آشیانه است

Дили халқӣ аз он зулфи парешон

دل خلقی از آن زلف پریشان

Парешони ҳамчуи зулф ӯ з шона аст

پریشان همچو زلف او ز شانه است

Нагардад сайди сайёдии дили ман

نگردد صید صیادی دل من

Магар каз зулфу холаши дом ва дона аст

مگر کز زلف و خالش دام و دانه است

На ҳар дили воқиф аз асрор ишқ аст

نه هر دل واقف از اسرار عشق است

На ин дар ҳар садафро дар миёна аст

نه این دُر هر صدف را در میانه است

Чу бишкофӣ даруни сад садаф ро

چو بشکافی درون صد صدف را

Якеро дар миёни дарӣ ягона аст

یکی را در میان دری یگانه است

Забонӣ нест то розам кунад фош

زبانی نیست تا رازم کند فاش

Вале зи оҳи дарунами сад забона аст

ولی ز آه درونم صد زبانه است

Дар ин раҳ кӣ расад боРом ба манзил

در این ره کی رسد بارم به منزل

Ки роҳи ишқи роҳӣ бекарона аст

که راه عشق راهی بیکرانه است

( саҳоб ) аз чашмаи ҳайвони Хизр ро

(سحاب) از چشمهٔ حیوان خضر را

Марои зи он лаби ҳаёт ҷовдона аст

مرا ز آن لب حیات جاودانه است