Муддаӣ бе ту дар балоӣ ман аст

مدعی بی تو در بلای من است

Даври гардун ба муддаоӣ ман аст

دور گردون به مدعای من است

Чун дар уфтад бакори ман гиреҳӣ

چون در افتد بکار من گرهی

То лаб ӯ гиреҳи гушой ман аст

تا لب او گره گشای من است

Ҳама халқ огаҳанд ва ман ба гумон

همه خلق آگهند و من به گمان

Когаҳ аз ҳоли ман худоӣ ман аст

کآگه از حال من خدای من است

Чун бмқсди расм ки дар раҳи ишқ ?

چون بمقصد رسم که در ره عشق؟

Дили гумроҳи раҳнамоӣ ман аст

دل گمراه رهنمای من است

Ҳар ҷафои пеша бо вафост агар

هر جفا پیشه با وفاست اگر

БиўФои ёр бевафоӣ ман аст

بیوفا یار بی وفای من است

Ҳар замони дарди ишқами афзӯни бод

هر زمان درد عشقم افزون باد

Ки марои дарди ман давоӣ ман аст

که مرا درد من دوای من است

Додмши дили маниши бадаст ва , кашам

دادمش دل منش بدست و، کشم

Ҳар чаҳ аз даст ӯ сазоӣ ман аст

هر چه از دست او سزای من است

Ончии охир ( саҳоб ) шуд кӯтоҳ

آنچه آخر (سحاب) شد کوتاه

Аз сари кӯии дӯсти пой ман аст

از سر کوی دوست پای من است