Хуши онкии чашми ту гоҳе бмн нигоҳӣ дошт

خوش آنکه چشم تو گاهی بمن نگاهی داشت

Надошт гоҳе агар илтифот гоҳе дошт

نداشت گاهی اگر التفات گاهی داشت

Гузашти онкии дили оннигор сангини дил

گذشت آنکه دل آن نگار سنگین دل

Ҳазари зи нолау андеша ӣ з оҳӣ дошт

حذر ز ناله و اندیشه ی ز آهی داشت

Аҷаб набӯд ки ӯ бугзарад зи ҷурми дилам

عجب نبود که او بگذرد ز جرم دلم

Биҷузи гуноҳи муҳаббат агар гуноҳӣ дошт

بجز گناه محبت اگر گناهی داشت

Шудам ҳалоки ғам ӯу бади гумонеи байн

شدم هلاک غم او و بد گمانی بین

Ки дар муҳаббати ман боз иштибоҳӣ дошт

که در محبت من باز اشتباهی داشت

Марост дил ба ту мафтӯн ва ҳар дилии бадалӣ

مراست دل به تو مفتون و هر دلی بدلی

Надошт роҳи бмни хасмии ту роҳӣ дошт

نداشت راه بمن خصمی تو راهی داشت

зи бори ишқи ту дӯшам бадуш кӯҳӣ буд

ز بار عشق تو دوشم بدوش کوهی بود

Ки дар баробари он кӯҳи вазн коҳӣ дошт

که در برابر آن کوه وزن کاهی داشت

Шудам бҷрми вафои ман шафиъи дил аммо

شدم بجرم وفا من شفیع دل اما

Гуноҳкортар аз хеш узрхоҳӣ дошт

گناهکارتر از خویش عذرخواهی داشت

зи хасмии фалаки андеша ӣ надошт ( саҳоб )

ز خصمی فلک اندیشه ی نداشت (سحاب)

Бар остона ӣ майхона то паноҳӣ дошт

بر آستانه ی میخانه تا پناهی داشت