Он чаҳ шамъӣаст фурӯзандаи рухи ёр ман аст

آن چه شمعی است فروزنده رخ یار من است

Он чаҳ равшан на аз он шамъи шаби тор ман аст

آن چه روشن نه از آن شمع شب تار من است

Он чаҳ нози ту фузун мекунаду раҳми ту кам

آن چه ناز تو فزون می‌کند و رحم تو کم

Асари сабр каму нола бисёр ман аст

اثر صبر کم و نالهٔ بسیار من است

Он чаҳ аз кори касони уқдаи кушояд лаб туаст

آن چه از کار کسان عقده گشاید لب توست

Он чаҳ осон нашавад ҳаргиз аз он кор ман аст

آن چه آسان نشود هرگز از آن کار من است

Ғмгсорми туе ва бе ту чунонам ки кунун

غمگسارم تویی و بی تو چنانم که کنون

Душмани ман ба ғами ишқи ту ғами хор ман аст

دشمن من به غم عشق تو غم خوار من است

Сайр шуд чархи ҷафои пешаи з озурдан ман

سیر شد چرخ جفا پیشه ز آزردن من

Ваон ҷафои пешаи ҳамон дар паии озор ман аст

وان جفا پیشه همان در پی آزار من است

Воқиф аз ҳоли дарун чун нашавад дилбари ман

واقف از حال درون چون نشود دلبر من

Ҷой ӯ дар дилу дили воқифи асрор ман аст

جای او در دل و دل واقف اسرار من است

Кист гуфтам ки ба бозори муҳаббат хаҷал аст

کیست گفتم که به بازار محبت خجل است

Коўрди ҷон ба баҳо гуфт харидор ман аст

کآورد جان به بها گفت خریدار من است

Рӯй бедорӣу хоби он чаҳ надидааст ( саҳоб )

روی بیداری و خواب آن چه ندیده است (سحاب)

Дидаи бахти ману дидаи бедор ман аст

دیدهٔ بخت من و دیدهٔ بیدار من است