То суҳбати ёр длнўоз аст

تا صحبت یار دلنواز است

Дил аз ҳамаи айш бениёз аст

دل از همه عیش بی نیاز است

Ҳар гул ки шукуфта аз мазорам

هر گل که شکفته از مزارم

Чашмӣаст ки бар раҳи ту боз аст

چشمی است که بر ره تو باز است

Бедории чашми мо чаҳ донад

بیداری چشم ما چه داند

Чашми ту ки масти хоб ноз аст

چشم تو که مست خواب ناز است

Ғами киштам ва ёфтам ки охир

غم کشتم و یافتم که آخر

Носозӣ даҳри чора соз аст

نا سازی دهر چاره ساز است

Шодам ба шаби ғамат ки имшаб

شادم به شب غمت که امشب

Чун зулфи ту тира ва дароз аст

چون زلف تو تیره و دراز است

Тӯтӣ назанад ( саҳоб ) гӯи дам

طوطی نزند (سحاب) گو دم

То хома ӣ ман сухан тароз аст

تا خامه ی من سخن طراز است

Солик набӯд касе ки ӯ ро

سالک نبود کسی که او را

Парвози нишеб ё фароз аст

پرواز نشیب یا فراز است

Ин сайди дилами бдоми ишқат

این صید دلم بدام عشقت

ё съўаҳи бчнг шоҳбоз аст

یا صعوه بچنگ شاهباز است

Сад бор фузунаш озмудӣ

صد بار فزونش آزمودی

Аз оҳи миннат чаҳ эҳтироз аст

از آه منت چه احتراز است