Бигузашт зҷон ҳар кас ва аз он сар кӯ рафт

بگذشت زجان هر کس و از آن سر کو رفت

Онҷо ба чаҳ кор омаду зонҷо ба чаҳ рӯ рафт

آنجا به چه کار آمد و زآنجا به چه رو رفت

Хӯнӣ ки раво буд ки аз теғи ту резад

خونی که روا بود که از تیغ تو ریزد

Аз ҳасрати теғати ҳама аз дида фурӯ рафт

از حسرت تیغت همه از دیده فرو رفت

Будам з май ёри чунон маст ки имсол

بودم ز می یار چنان مست که امسال

Кӣ бода надонам ба хам аз хам ба сабу рафт

کی باده ندانم به خم از خم به سبو رفت

Дил хӯн шуд ва аз чашмам агар рехт чаҳ чора

دل خون شد و از چشمم اگر ریخت چه چاره

Боз омаданӣ нест ҳар обӣ ки зҷу рафт

باز آمدنی نیست هر آبی که زجو رفت

Рӯзи хушӣ аз бахти бад хеш надидам

روز خوشی از بخت بد خویش ندیدم

Зони рӯз ки дил аз паии он рӯй накӯ рафт

زآن روز که دل از پی آن روی نکو رفت

Ҳарфи бади ғайраши сабаб арбада гардид

حرف بد غیرش سبب عربده گردید

Каз базм ( саҳоб ) он санами арбада ҷӯ рафт

کز بزم (سحاب) آن صنم عربده جو رفت