Хони замони ягона ӣ даврони алии нақӣ
خان زمان یگانه ی دوران علی نقی
Комд ба базли вуҷӯду сахо дар ҷаҳони Фарид
کآمد به بذل وجود و سخا در جهان فرید
Чашм ҷаҳон надид чу ӯ офарӣда Эй
چشم جهان ندید چو او آفریده ای
То офаридагори ҷаҳонро бёФрид
تا آفریدگار جهان را بیافرید
Табъаш дар ягона ӣ аФзолро садаф
طبعش در یگانه ی افضال را صدف
Дасташ дар хазона ӣ иқболро калид
دستش در خزانه ی اقبال را کلید
Таъзими остон ваяш нестгар ғараз
تعظیم آستان ویش نیست گر غرض
Пушти сипеҳр аз чаҳ сабаби ин чунин хамед ?
پشت سپهر از چه سبب این چنین خمید؟
Бо адли вуҷӯд ӯ биҷузи афсона Эй наёфт
با عدل وجود او بجز افسانه ای نیافت
Ҳар каси ҳадиси ҳотаму авсоф ҷам шунид
هر کس حدیث حاتم و اوصاف جم شنید
Аз лутф ӯ мазореъи омол хуррам аст
از لطف او مزارع آمال خرم است
Зонсон ки дар баҳори замини хуррам аз хуед
زآنسان که در بهار زمین خرم از خوید
Омад чу машъали схт ӯ ба иштиол
آمد چو مشعل سخط او به اشتعال
Дар мавсими баҳори сумуми хазони вазид
در موسم بهار سموم خزان وزید
Гардид абри марҳамат ӯ чу қатраи бор
گردید ابر مرحمت او چو قطره بار
Дар шӯраи зори фасли даии анвоъ гул дамид
در شوره زار فصل دی انواع گل دمید
Дасташ агар чу абр бигӯям буд шигифт
دستش اگر چو ابر بگویم بود شگفت
Райш агар чу меҳр бихонам буд баъӣд
رایش اگر چو مهر بخوانم بود بعید
Конрои атои зи абр мтираст баси фузун
کآنرا عطا ز ابر مطیر است بس فزون
Венаро зёи змҳр мунираст баси мазид
وین را ضیا زمهر منیر است بس مزید
Кори ҷаҳони зи адли вай аз бас қарор ёфт
کار جهان ز عدل وی از بس قرار یافت
Рӯй замини зи доварӣ аз бас низом дид
روی زمین ز داوری از بس نظام دید
Дар панҷа ӣ паланги ғнм ҷойгоҳ кард
در پنجه ی پلنگ غنم جایگاه کرد
Дар мхлби уқоби тзрў ошён гузид
در مخلب عقاب تذرو آشیان گزید
Ҳам шер бо гавазн ба як ҷойгоҳ хуфт
هم شیر با گوزن به یک جایگاه خفت
Ҳам гӯр бо ғизол ба як сарзамин чаред
هم گور با غزال به یک سرزمین چرید
Дар шаҳр язд кард бпои баси баннои хайр
در شهر یزد کرد بپا بس بنای خیر
Аз иқтизои толеъи фархунда ӣ ҳамид
از اقتضای طالع فرخنده ی حمید
Дар он диёр низ банно кард бирка Эй
در آن دیار نیز بنا کرد برکه ای
Бар подшоҳи ташнаи лабони сарвари шаҳид
بر پادشاه تشنه لبان سرور شهید
Онгуна биркае ки зиришки зулоли он
آنگونه برکه ای که زرشک زلال آن
Об ҳаёт гашта ба зулмоти нопадид
آب حیات گشته به ظلمات ناپدید
Ҳам қаъри он змр каз ҳафтуми замини гузашт
هم قعر آن زمر کز هفتم زمین گذشت
Ҳам сақфи он ба авҷи нуҳум осмон расед
هم سقف آن به اوج نهم آسمان رسید
Ҳайрони оби равшану сақфи мсдсш
حیران آب روشن و سقف مسدسش
Ин чашма ӣ мунаввар ва ин ғурфа ӣ машйад
این چشمه ی منور و این غرفه ی مشید
Имрӯз аз он падеди зулолӣ ки халқ ро
امروز از آن پدید زلالی که خلق را
Рӯзи ҷазои зи чашма ӣ кавсар буд умед
روز جزا ز چشمه ی کوثر بود امید
Ин биркаро ба ёди шаҳи ташнаи лаб чу сохт
این برکه را به یاد شه تشنه لب چو ساخت
Аз толеъи хуҷаста ва аз ахтари Саид
از طالع خجسته و از اختر سعید
Таърихи соли хости зпири хирад ( саҳоб )
تاریخ سال خواست زپیر خرد (سحاب)
ӯ ин ду мисра аз паии таърих он гузид :
او این دو مصرع از پی تاریخ آن گزید:
Бунёди он зи мисра сонӣ шавад аён
بنیاد آن ز مصرع ثانی شود عیان
Итмоми он зи мисроъи аввал буд падед
اتمام آن ز مصراع اول بود پدید
« ҷовиди оби ҳайвони зини биркаи шармсор »
«جاوید آب حیوان زین برکه شرمسار»
« ҳар бори нӯшии обии гӯ лаъл бирезед »
«هر بار نوشی آبی گو لعل بریزید»