Хони ҷами шавкати хдиўи осмони рифъати ҳусайн
خان جم شوکت خدیو آسمان رفعت حسین
Онкӣ сояд рояти ҷоҳаш ба фарқи Фрқдон
آنکه ساید رایت جاهش به فرق فرقدان
Онкии борайш кам аз фалсаст сад ганҷи гуҳар
آنکه بارایش کم از فلس است صد گنج گهر
Онкӣ бо ҳлмш кам аз коҳӣаст сад кӯҳи гарон
آنکه با حلمش کم از کاهی است صد کوه گران
Аз ато баҳрӣаст табъаш лек баҳрӣ бе канор
از عطا بحریست طبعش لیک بحری بی کنار
Дар сахо абрӣаст дасташ лек абрии дирафшон
در سخا ابریست دستش لیک ابری درفشان
Аблақ даврон нтобад ҳаргиз аз амраши лагом
ابلق دوران نتابد هرگز از امرش لگام
Тавсан гардун напечад ҳаргиз аз ҳукмаши Аннан
توسن گردون نپیچد هرگز از حکمش عنان
Бо ҳадиси разм ӯ афсона ӣ рустам магӯ
با حدیث رزم او افسانه ی رستم مگو
Достони рустами дастони куҷои ин достон
داستان رستم دستان کجا این داستان
Рӯзи кини теғаш ба рӯй заъфаронии ранги хасм
روز کین تیغش به روی زعفرانی رنگ خصم
Зон ҳаме хандад ки оради хандаи табъи заъфарон
زآن همی خندد که آرد خنده طبع زعفران
Дар замони адл ӯ малик аз савониҳ дар паноҳ
در زمان عدل او ملک از سوانح در پناه
Дар паноҳи ҳифз ӯ халқ аз ҳаводис дар амон
در پناه حفظ او خلق از حوادث در امان
Ореи эмин чун набошад барра аз осеби гург
آری ایمن چون نباشد بره از آسیب گرگ
Чун буд онро шубони водии эмини шубон
چون بود آن را شبان وادی ایمن شبان
Зомр ӯ дар шаҳри Кошон каз насим лутф ӯст
زامر او در شهر کاشان کز نسیم لطف اوست
ҶонФзои хокаши басии хуррамтар аз боғи ҷинон
جانفزا خاکش بسی خرم تر از باغ جنان
Шуд қанотӣ ҳамчу равад нили ҷорӣ дар диҳӣ
شد قناتی همچو رود نیل جاری در دهی
Маликаш аз вусъати зинои пайдои пидоӣии карон
ملکش از وسعت زنا پیدای پیدائی کران
Соҳат покаш диҳад аз соҳати фирдавси ёд
ساحت پاکش دهد از ساحت فردوس یاد
Чашма ӣ софаш диҳад аз чашма ӣ кавсари нишон
چشمه ی صافش دهد از چشمه ی کوثر نشان
Накҳаташи дилкаши ҳавояши ҳайрати зулф нигор
نکهتش دلکش هوایش حیرت زلف نگار
Сабзааш хуррами заминаши ғайрати хат батон
سبزه اش خرم زمینش غیرت خط بتان
Дар ҳавои дилкаши он мзмри анвоъи нишот
در هوای دلکش آن مضمر انواع نشاط
Дар зулоли равшани он зоҳири асрори ниҳон
در زلال روشن آن ظاهر اسرار نهان
Гўӣӣ афкандааст обу сабза бар хокаши ду фарш
گوئی افکنده است آب و سبزه بر خاکش دو فرش
Ин зумуррад гаван паранд ва он булӯрӣни парниён
این زمرد گون پرند و آن بلورین پرنیان
Ҷаъфари ободи он даҳ фархундаро биниҳод ном
جعفر آباد آن ده فرخنده را بنهاد نام
То зФрзндш бимонад ёдгорӣ дар ҷаҳон
تا زفرزندش بماند یادگاری در جهان
Шуд дар онҷои он қаноти обод ва акнӯн май барад
شد در آنجا آن قنات آباد و اکنون می برد
Рашк аз хуррами заминаши сабзаи зори осмон
رشک از خرم زمینش سبزه زار آسمان
Аз паии таърихи солаши калаки мишкӣн ( саҳоб )
از پی تاریخ سالش کلک مشکین (سحاب)
Зад рақам ( дар ҷаъфари ободи об ҳайвон шуд равон )
زد رقم (در جعفر آباد آب حیوان شد روان)