Навбаҳор омад ва шуд қатра фишон абри мтир

نوبهار آمد و شد قطره فشان ابر مطیر

Рӯзи наврӯзи гулистон буду иди ғадир

روز نوروز گلستان بود و عید غدیر

Боз дар замзама ӣ зер ва Бам омад ба нишот

باز در زمزمه ی زیر و بم آمد به نشاط

Кӯҳ аз қаҳқаҳа ӣ Кебеку садои нахҷӣр

کوه از قهقهه ی کبک و صدای نخجیر

Боғ аз лола итар , арса ӣ Доғистон шуд

باغ از لاله ی تر، عرصه ی داغستان شد

Чаман аз сабза ӣ нўхиз , фазои Кашмӣр

چمن از سبزه ی نوخیز، فضای کشمیر

Кард оҳанги фазои чаман аз хилвати шох

کرد آهنگ فضای چمن از خلوت شاخ

Гули зи дунболи шукуфа чу мурӣд аз паии пер

گل ز دنبال شکوفه چو مرید از پی پیر

Дили хубон ҳама шуд моили гулгашти чаман

دل خوبان همه شد مایل گلگشت چمن

Оҳӯони ҳарам боғ шуданд оҳӯгир

آهوان حرم باغ شدند آهوگیر

Бас ки савдои зи рагу реша ӣ маҷнӯн гул кард

بس که سودا ز رگ و ریشه ی مجنون گل کرد

Ҳамаи тан дида шуд аз баҳри тамошои занҷир

همه تن دیده شد از بهر تماشا زنجیر

Хок ноёб шуд аз сабза ки қолаби созанд

خاک نایاب شد از سبزه که قالب سازند

Варна дар додан ҷон нест ҳаворо тақсир

ورنه در دادن جان نیست هوا را تقصیر

Хизр аз бас ки шитобон ба сӯй боғ равад

خضر از بس که شتابان به سوی باغ رود

Пари баровардаи Асо дар каф ӯ ҳамчун тир

پر برآورده عصا در کف او همچون تیر

Бед аз замзама ӣ оби равон бар лаби ҷӯй

بید از زمزمه ی آب روان بر لب جوی

намекунад рақс чу маҷнӯн ба садои занҷир

می کند رقص چو مجنون به صدای زنجیر

Ғунча ӣ сӯсани нўхиз ба боғ аз сари шох

غنچه ی سوسن نوخیز به باغ از سر شاخ

Дар назар чун қалам ояд зи биногваши дабир

در نظر چون قلم آید ز بناگوش دبیر

Байза ӣ мурғи чамани гавҳари гӯш гул шуд

بیضه ی مرغ چمن گوهر گوش گل شد

Боғ аз бас ки зи мастӣ шудаи муштоқи сафир

باغ از بس که ز مستی شده مشتاق صفیر

Чун гадоёни талабад аз дар дилҳо булбул

چون گدایان طلبد از در دل ها بلبل

Мушти хорӣ ки кунад хона ӣ худро таъмир

مشت خاری که کند خانه ی خود را تعمیر

Боғбони дасти сӯии ғунча чу ахгари набард

باغبان دست سوی غنچه چو اخگر نبرد

То зи минқор самандар накунад оташгир

تا ز منقار سمندر نکند آتشگیر

намекунад сайри зи баси Лайлӣу маҷнӯн , пар шуд

می کند سیر ز بس لیلی و مجنون، پر شد

Дашт аз нағма ӣ халхолу садои занҷир

دشت از نغمه ی خلخال و صدای زنجیر

Бас ки ҳайрон шуда бар ҳасани чаман , пиндорӣ

بس که حیران شده بر حسن چمن، پنداری

Пои оҳӯи зи сами хеши фурӯи рафта ба қӣр

پای آهو ز سم خویش فرو رفته به قیر

Бор омаст кунун дар чаман , он даври гузашт

بار عام است کنون در چمن، آن دور گذشت

Ки қафаси чӯб наад дар раҳи мурғони асир

که قفس چوب نهد در ره مرغان اسیر

Накунад ҷуз ба сари шохи нишемани булбул

نکند جز به سر شاخ نشیمن بلبل

Сайди гул дар ҳама ӣ умр буд бар сари тир

صید گل در همه ی عمر بود بر سر تیر

Буии шер аз даҳани ғунча ӣ насрин ояд

بوی شیر از دهن غنچه ی نسرین آید

Карда ӯро ғам кам умрии ин гулшани пер

کرده او را غم کم عمری این گلشن پیر

Карда аз дӯди чироғони гулу лола дар абр

کرده از دود چراغان گل و لاله در ابر

Ҳамчуи пероҳани фонӯс , сиёҳии таъсир

همچو پیراهن فانوس، سیاهی تأثیر

Мавҷ бар зулф занад аз дами моҳии шона

موج بر زلف زند از دم ماهی شانه

Бас ки дорад сари оростагӣ , олами пер

بس که دارد سر آراستگی، عالم پیر

Аз рутӯбат аҷабӣ нест ки печад чун дом

از رطوبت عجبی نیست که پیچد چون دام

Мавҷ дар баҳри камон бар пари Мурғобии тир

موج در بحر کمان بر پر مرغابی تیر

Киштии хеш ки бастаи сет ба хушкии зоҳид

کشتی خویش که بسته ست به خشکی زاهد

Рақс дар варта ӣ тӯфон кунад аз мавҷи ҳасир

رقص در ورطه ی طوفان کند از موج حصیر

Ҷӯйро оби зи туғён на ҳамин вайрон кард

جوی را آب ز طغیان نه همین ویران کرد

Рахнаи афтода ба шамшери зи оби шамшер

رخنه افتاده به شمشیر ز آب شمشیر

Нони Фарҳод аҷаб нест агар пухта шавад

نان فرهاد عجب نیست اگر پخته شود

Ки шудаи санги зи таъсири рутӯбат чу хамир

که شده سنگ ز تأثیر رطوبت چو خمیر

Хабари фатҳ худованд шунида сети магар ?

خبر فتح خداوند شنیده ست مگر؟

Ки шуд аз завқи бад-ӣни гӯнаи ҷавони олами пер

که شد از ذوق بدین گونه جوان عالم پیر

Хони исломи лақаб , нақди шаҳаншоҳи араб

خان اسلام لقب، نقد شهنشاه عرب

Ки зи ҳамномӣ ӯ куфр шуд ислом пазир

که ز همنامی او کفر شد اسلام پذیر

Он ки дар маҷлиси огоҳӣу доноӣ ӯ

آن که در مجلس آگاهی و دانایی او

Хоб махмал натавон гуфт надорад таъбир

خواب مخمل نتوان گفت ندارد تعبیر

Зари харид карам ӯст чаҳ яҳё ва чаҳ фазл

زر خرید کرم اوست چه یحیی و چه فضل

Хонаи зод қалам ӯст чаҳ аъшӣ чаҳ ҷрир

خانه زاد قلم اوست چه اعشی چه جریر

Водии ҳотами тайро нафасӣ тай созад

وادی حاتم طی را نفسی طی سازد

Бар қадам бонг занад чун қалам ӯ зи срир

بر قدم بانگ زند چون قلم او ز صریر

Шавад аз шабнами лутфаш ба риёзи олам

شود از شبنم لطفش به ریاض عالم

Шаҳд дар қубба ӣ хашхоши фузун аз анҷӣр

شهد در قبه ی خشخاش فزون از انجیر

Аз ҷаҳон зӯр барофтода чунон дар аҳдаш

از جهان زور برافتاده چنان در عهدش

Ки ситамгари натавонад ки кашад мӯи зи хамир

که ستمگر نتواند که کشد مو ز خمیر

Сангро мум кунад аз паии ойӣна ӣ об

سنگ را موم کند از پی آیینه ی آب

Наад аз мавҷ ба пои сайли равонро занҷир

نهد از موج به پا سیل روان را زنجیر

эй баҳори чамани лутфу гули гулшани файз

ای بهار چمن لطف و گل گلشن فیض

Ки ғуборӣ буд аз кӯча ӣ халқи ту абир

که غباری بود از کوچه ی خلق تو عبیر

эй қалам бар қалами муфтии рои ту қазо

ای قلم بر قلم مفتی رای تو قضا

Ваии қадам бар қадами шаҳна ӣ ҳикмати тақдир

وی قدم بر قدم شحنه ی حکمت تقدیر

эй ки дар маслиҳати малику низоми давлат

ای که در مصلحت ملک و نظام دولت

Пеши рой ту наёяд зи Арастӯи тадбир

پیش رای تو نیاید ز ارسطو تدبیر

Сад Флотўни пурд аз хам чу кабӯтар аз чоҳ

صد فلاطون پرد از خم چو کبوتر از چاه

Аз сафири қалами ҳикмати ту гоҳи срир

از صفیر قلم حکمت تو گاه صریر

Пеши қадари ту Сикандари сухани ҷоҳу ҷалол

پیش قدر تو سکندر سخن جاه و جلال

Гар тавонад кунад изҳор ба фарзи тақдир ,

گر تواند کند اظهار به فرض تقدیر،

То ба ӯ чеҳра шавад баҳри ҷавоби даъвӣ

تا به او چهره شود بهر جواب دعوی

Пой то сар шавад ойӣнаи забон чун шамшер

پای تا سر شود آیینه زبان چون شمشیر

Нест дар гардани хасми ту ҳамоили ҳайкал

نیست در گردن خصم تو حمایل هیکل

Баста дорад сари худро ба бадан бо занҷир

بسته دارد سر خود را به بدن با زنجیر

Шер аз бими ту зи оҳӯи Ромаду рӯзи шикор

شیر از بیم تو ز آهو رمد و روز شکار

Оҳӯ аз ҳукми ту чун шер шавад оҳӯгир

آهو از حکم تو چون شیر شود آهوگیر

Дар замон ту надонад з ки бояд талабед

در زمان تو نداند ز که باید طلبید

Паии тъўизи таби худ , варақи оҳӯи шер

پی تعویذ تب خود، ورق آهو شیر

Нест аз ҳифзи ту бими зарарӣ чун ёқӯт

نیست از حفظ تو بیم ضرری چون یاقوت

Гар касе ахгари афрӯхтаи печад ба ҳарир

گر کسی اخگر افروخته پیچد به حریر

Шуд з афшурдани сари панҷа ӣ ҷӯади ту кабӯд

شد ز افشردن سر پنجه ی جود تو کبود

Чун кафи нили зи сар то ба қадами абри мтир

چون کف نیل ز سر تا به قدم ابر مطیر

Ҷони зи теғати набарди сайд , ки чун реша ӣ не

جان ز تیغت نبرد صید، که چون ریشه ی نی

Аз наҳифи ту замин гир шавад панҷа ӣ шер

از نهیب تو زمین گیر شود پنجه ی شیر

Акси шамшери ту дар об гар уфтад , аз бим

عکس شمشیر تو در آب گر افتد، از بیم

Об дар ҷӯй шавад хушк чу оби шамшер

آب در جوی شود خشک چو آب شمشیر

Сояи гӯйӣ ки палангии сети гурезон бо ӯ

سایه گویی که پلنگی ست گریزان با او

Шуд мушаббаки зи хаданги ту зи баси пайкари шер

شد مشبک ز خدنگ تو ز بس پیکر شیر

Дар чамани баҳри сипоҳи ту зи таҳрики сабо

در چمن بهر سپاه تو ز تحریک صبا

Шохи гули гоҳ камон мешавад ва гоҳе тир

شاخ گل گاه کمان می شود و گاهی تیر

Соҳбо ! бандаи салимам ки зи ихлоси маро

صاحبا! بنده سلیمم که ز اخلاص مرا

Нест дар даргаи ту , балки дар офоқи назир

نیست در درگه تو، بلکه در آفاق نظیر

Бар дарат фахри ман аз мартаба ӣ ихлос аст

بر درت فخر من از مرتبه ی اخلاص است

Ҳарфи даъвии ҳунар шастаам аз лавҳи замир

حرف دعوی هنر شسته ام از لوح ضمیر

Тарсам аз бандагии ?ути бас ки хушам бо ғурбат

ترسم از بندگی ات بس که خوشم با غربت

Дар қиёмат шавадам хоки ватани домангир

در قیامت شودم خاک وطن دامنگیر

Бар серуми соя ӣ ту чатри саодати бодо

بر سرم سایه ی تو چتر سعادت بادا

То фитад соя ба хоки чаман аз абри мтир

تا فتد سایه به خاک چمن از ابر مطیر