Шуд баҳору зини ҳисор нилгун кард интихоб

شد بهار و زین حصار نیلگون کرد انتخاب

Аз паии базми шараф , бурҷи ҳамлро офтоб

از پی بزم شرف، برج حمل را آفتاب

Гули шкФт , аз рухи ниқоб гулистон бардоштанд

گل شکفت، از رخ نقاب گلستان برداشتند

Бар ҷаҳон шуд розҳои хок , равшантар зи об

بر جهان شد رازهای خاک، روشن تر ز آب

Бар саманди бод , сӯй бӯстон омад баҳор

بر سمند باد، سوی بوستان آمد بهار

Ҳар тарафи афтодаи гулҳои пиёда дар рикоб

هر طرف افتاده گل های پیاده در رکاب

Сайл чун хайл араб гардид дар водии равон

سیل چون خیل عرب گردید در وادی روان

Уштурони сурхи кӯҳонаши зи мавҷи андари шитоб

اشتران سرخ کوهانش ز موج اندر شتاب

Аз паии таъмири ин вайрона ӣ дерини асос

از پی تعمیر این ویرانه ی دیرین اساس

Абр шуд меъмору барқ ӯро ба кафи заррини таноб

ابر شد معمار و برق او را به کف زرین طناب

Аз фурӯғи лолау гул каз канори ҷӯи шкФт

از فروغ لاله و گل کز کنار جو شکفت

Шуд чу барги ғунчаи рангин , парда ӣ чашми ҳубоб

شد چو برگ غنچه رنگین، پرده ی چشم حباب

Қатли ошиқ кӣ ниҳон монад ки аз файзи ҳаво

قتل عاشق کی نهان ماند که از فیض هوا

Гул кунад бар рӯй оташи қатра ӣ хӯни кабоб

گل کند بر روی آتش قطره ی خون کباب

Мушт хошокӣ намеёбад ки таъмираш кунад

مشت خاشاکی نمی یابد که تعمیرش کند

Хона ӣ булбул шуд аз маъмурии гулшани хароб

خانه ی بلبل شد از معموری گلشن خراب

Ранг ҳамчун доя ӣ бемеҳр дар шераш намонад

رنگ همچون دایه ی بی مهر در شیرش نماند

Субҳи содиқи рехт аз шабнами зи бас дар шери об

صبح صادق ریخت از شبنم ز بس در شیر آب

Мусҳафи гулро ба мехорон фиристод он ки ӯ

مصحف گل را به می خواران فرستاد آن که او

Аз пар парвона дод оташ прессатонро китоб

از پر پروانه داد آتش پرستان را کتاب

Олам аз бас босафо шуд , осмон чун ошиқон

عالم از بس باصفا شد، آسمان چون عاشقان

намефиристад номаи сӯии хок аз тири шаҳоб

می فرستد نامه سوی خاک از تیر شهاب

Оташи гул дар гулистон карда аз эъҷози ҳасан

آتش گل در گلستان کرده از اعجاز حسن

Ҳамчуи мурғони биҳиштии зиндаи булбулро кабоб

همچو مرغان بهشتی زنده بلبل را کباب

Бас ки шодобӣ фузун шуд боғро аз ҳар насим

بس که شادابی فزون شد باغ را از هر نسیم

Ранги гул дар мавҷ меояд чу дар соғари шароб

رنگ گل در موج می آید چو در ساغر شراب

Такя бар гулбун кунад ҳар лаҳза чун мисатони насим

تکیه بر گلبن کند هر لحظه چون مستان نسیم

Ғӯта дар дарё занад ҳрдм чу Мурғобии саҳоб

غوطه در دریا زند هردم چو مرغابی سحاب

Хира гардад аз фурӯғаши дида ӣ назорагӣ

خیره گردد از فروغش دیده ی نظارگی

Барги гули гӯйӣ буд ойӣнае дар офтоб

برگ گل گویی بود آیینه ای در آفتاب

Ҳар нафаси ошиқи зи домони худ аз файзи ҳаво

هر نفس عاشق ز دامان خود از فیض هوا

Дар миёни пораҳои дил кунад гули интихоб

در میان پاره های دل کند گل انتخاب

Наварӯсони чаман , машшота ӣ ҳам гашта анд

نوعروسان چمن، مشاطه ی هم گشته اند

Хуши тамошоеи сети дигар дар канори ҷӯии об

خوش تماشایی ست دیگر در کنار جوی آب

Сабза созад акси худро васма ӣ абрӯии мавҷ

سبزه سازد عکس خود را وسمه ی ابروی موج

Лолаи доғи хештанро серума ӣ чашми ҳубоб

لاله داغ خویشتن را سرمه ی چشم حباب

Гашти боли афшони зи бас ҳар мурғӣ аз завқи ҳаво

گشت بال افشان ز بس هر مرغی از ذوق هوا

Аз пар Мурғобён шуд болаши пар ҳар ҳубоб

از پر مرغابیان شد بالش پر هر حباب

ГўҳроФшон шуд чу дасти ҷӯади соҳиб бар ҷаҳон

گوهرافشان شد چو دست جود صاحب بر جهان

Хуб берун омад охири абри Нитсаоне зи об

خوب بیرون آمد آخر ابر نیسانی ز آب

Тарбияти парварда ӣ шоҳи ҷаҳон , исломи хон

تربیت پرورده ی شاه جهان، اسلام خان

Исои гардуни савору офтоби маи рикоб

عیسی گردون سوار و آفتاب مه رکاب

Аз барои базми қадар ӯ қазо чун мутрибон

از برای بزم قدر او قضا چون مطربان

Тор бар авди фалак май бандад аз сими шаҳоб

تار بر عود فلک می بندد از سیم شهاب

Шуд ҷаҳон ҳамчун даруни байзаи амни ободи Кебек

شد جهان همچون درون بیضه امن آباد کبک

Зон ки дар аҳдаши биҷуз нохун намегирад уқоб

زان که در عهدش بجز ناخن نمی گیرد عقاب

Чандбори миннати ҷӯади гарон сангаш кашад ?

چندبار منت جود گران سنگش کشد؟

Хок бар сар мекунад аз даст ӯ фили саҳоб

خاک بر سر می کند از دست او فیل سحاب

зи интиқоми адл ӯ тарсам ба ҷурми хӯни ишқ

ز انتقام عدل او ترسم به جرم خون عشق

Ҳасан , озодӣ набинад ҳаргиз аз банди ниқоб

حسن، آزادی نبیند هرگز از بند نقاب

Шуд латиф аз бас ки дар аҳдаши мизоҷи рӯзгор

شد لطیف از بس که در عهدش مزاج روزگار

Теғи натавонад дар оташ хӯрд об бе гулоб

تیغ نتواند در آتش خورد آب بی گلاب

Чун ба аҳдаш бугзарад нахҷӣр дар ёди паланг

چون به عهدش بگذرد نخجیر در یاد پلنگ

Аз даҳон ӯ равон гардад чу ширҳўз , об

از دهان او روان گردد چو شیرحوض، آب

эй ҷавони бахтӣ ки аз осоиши айёми ту

ای جوان بختی که از آسایش ایام تو

Хобгоҳ Кебек бошад соя ӣ боли уқоб

خوابگاه کبک باشد سایه ی بال عقاب

наметавон донист аз рангаш , ки рӯзӣ дида аст

می توان دانست از رنگش، که روزی دیده است

Оташи хашми турои ёқӯти зарди офтоб

آتش خشم ترا یاقوت زرد آفتاب

То турои давлат саро гардӣда , май бӯсади сипеҳр

تا ترا دولت سرا گردیده، می بوسد سپهر

Остони хона ӣ зини туро , яъне рикоб

آستان خانه ی زین ترا، یعنی رکاب

Марҳабо аз шуълаи пайкари тавсанат каз чобукӣ

مرحبا از شعله پیکر توسنت کز چابکی

Барқи пеш ӯ гарон хезаст бо чандини шитоб

برق پیش او گران خیز است با چندین شتاب

Боди рафторӣ ки ҳргаҳи гарм ҷавлон ме шавад

باد رفتاری که هرگه گرم جولان می شود

Май ҷаҳди барқ аз ҳамаи аъзоӣ ӯ ҳамчун шаҳоб

می جهد برق از همه اعضای او همچون شهاب

Чуст дар чобук давидан чун насими субҳгоҳ

چست در چابک دویدن چون نسیم صبحگاه

Тунд дар манзил баридани ҳамчуи теғи офтоб

تند در منزل بریدن همچو تیغ آفتاب

Аз сафири хоби махмал чун кабӯтар дар самоъ

از صفیر خواب مخمل چون کبوتر در سماع

Аз насими домани зини ҳамчуи оташ дар шитоб

از نسیم دامن زین همچو آتش در شتاب

Сангро мағзаш парешон мешавад ҳамчун шарор

سنگ را مغزش پریشان می شود همچون شرار

Коса ӣ самро занад чун бар сар ӯ аз итоб

کاسه ی سم را زند چون بر سر او از عتاب

Нест фарқӣ , балки як рони чарб тар бошад ҳануз

نیست فرقی، بلکه یک ران چرب تر باشد هنوز

Кӯҳро санҷид бо худ чун тарозуии рикоб

کوه را سنجید با خود چون ترازوی رکاب

Ҷилва ӣ ӯ аз барои он ки осоед савор

جلوه ی او از برای آن که آساید سوار

Афканд дар хона ӣ зинаши зи махмали фарши хоб

افکند در خانه ی زینش ز مخمل فرش خواب

Домани саҳрои зи хӯн сайд гардад лолаи зор

دامن صحرا ز خون صید گردد لاله زار

Дар шикор андохтан чун пои оре дар рикоб

در شکار انداختن چون پای آری در رکاب

Таркиши пуртир , тобон аз камари хўршидўор

ترکش پرتیر، تابان از کمر خورشیدوار

Теғи оташбор аз кафи барқи зан ҳамчун саҳоб

تیغ آتشبار از کف برق زن همچون سحاب

Ошкоро аз шиканҷи остини заррини каманд

آشکارا از شکنج آستین زرین کمند

Ончунон каз мавҷи дрёбор , акси офтоб

آنچنان کز موج دریابار، عکس آفتاب

Чун ҳубоб аз табли бозат дам занад дар ҷӯйбор

چون حباب از طبل بازت دم زند در جویبار

Ром диҳад Мурғобёни мавҷро аз рӯй об

رم دهد مرغابیان موج را از روی آب

Шоҳбозии кон ба маънии мурғ даст омӯз туаст

شاهبازی کان به معنی مرغ دست آموز توست

Ёрб аз ҷинс чаҳ мурғ ӯро тавон кардани ҳисоб

یارب از جنس چه مرغ او را توان کردن حساب

Чашм ӯ чашми кабӯтар , ранг ӯ ранги тзрў

چشم او چشم کبوتر، رنگ او رنگ تذرو

Бол ӯ бол эйу чанг ӯ чанги уқоб

بال او بال همای و چنگ او چنگ عقاب

Шоҳ мурғонасту кӯси шоҳӣ ӯ табли боз

شاه مرغان است و کوس شاهی او طبل باز

Боз субҳаст ва буд ранги зар ӯ офтоб

باز صبح است و بود رنگ زر او آفتاب

Кебекро шҳпр агарчӣ тир рӯй таркиш аст

کبک را شهپر اگرچه تیر روی ترکش است

намекунад партоб , ҳргаҳ бинадаш , аз изтироб

می کند پرتاب، هرگه بیندش، از اضطراب

Мавҷ ҳамчун доми печад бар пари Мурғобён

موج همچون دام پیچد بر پر مرغابیان

Уфтад аз болу пар ӯ акс агар дар ҷӯии об

افتد از بال و پر او عکس اگر در جوی آب

Чун кушояди бол дар парвоз , гӯ назора кун

چون گشاید بال در پرواز، گو نظاره کن

Гар надидаи кас ба рӯй сина ӣ хубони китоб

گر ندیده کس به روی سینه ی خوبان کتاب

наме тавон гуфтан ки мурғи рӯҳ Чингизаст ӯ

می توان گفتن که مرغ روح چنگیز است او

Несташ аз баси зи қатли оми мурғони иҷтиноб

نیستش از بس ز قتل عام مرغان اجتناب

Соҳбо ! дар гулшани мадҳи ту он нўблблм

صاحبا! در گلشن مدح تو آن نوبلبلم

Каз вуҷӯдам ёфт гулзори маъонии обу тоб

کز وجودم یافت گلزار معانی آب و تاب

Май рӯми ҳргаҳи фурӯ , зи андеша ӣ мадҳат ба хеш

می روم هرگه فرو، ز اندیشه ی مدحت به خویش

Арш гардад ҷилваи гоҳам чун дуои мустаҷоб

عرش گردد جلوه گاهم چون دعای مستجاب

Як навозиш кун маро , ваон гуҳ бибин тарзи сухан

یک نوازش کن مرا، وان گه ببین طرز سخن

Пухта ноед мива то гармӣ набинад зоФтоб

پخته ناید میوه تا گرمی نبیند زآفتاب

Кор бобахтасту толеъ , варна худ аз баҳр чист

کار بابخت است و طالع، ورنه خود از بهر چیست

Олимӣ аз лутфи ту маъмуру ҳоли ман хароб

عالمی از لطف تو معمور و حال من خراب

Зарраам , аз хок май бояд маро бардоштан

ذره ام، از خاک می باید مرا برداشتن

Нест муфти ин сарбаландӣ , офтобӣ , офтоб !

نیست مفت این سربلندی، آفتابی، آفتاب!

Қофия такрор шуд , хафоаши табъони бишанвед

قافیه تکرار شد، خفاش طبعان بشنوید

Офтобу офтобу офтобу офтоб

آفتاب و آفتاب و آفتاب و آفتاب

Бози сари барзад ба васфи қасри гардуни рифъатат

باز سر برزد به وصف قصر گردون رفعتت

Матлаъӣ аз машриқ андешаам чун офтоб

مطلعی از مشرق اندیشه ام چون آفتاب

Марҳабо эй қасри гардуни поя ӣ олии ҷаноб

مرحبا ای قصر گردون پایه ی عالی جناب

эй ту аршу сокинон дар ту дуои мустаҷоб

ای تو عرش و ساکنان در تو دعای مستجاب

Бурҷи бурҷи ин ҳисори нилгунро гашта аст

برج برج این حصار نیلگون را گشته است

Шоҳи бурҷӣ мисли ту кам дидаи чашми офтоб

شاه برجی مثل تو کم دیده چشم آفتاب

Пай набарда ҳеҷ кас бар поя ӣ миъроҷи ту

پی نبرده هیچ کس بر پایه ی معراج تو

Афканди тирӣ ба торикии хирад ҳамчун шаҳоб

افکند تیری به تاریکی خرد همچون شهاب

Барфарози боми ту , хуршед бошад дар мисл

برفراز بام تو، خورشید باشد در مثل

Ҳамчуи заррини нуқта бар болои байти интихоб

همچو زرین نقطه بر بالای بیت انتخاب

Дар ҳавои файзи бахш соҳатат набӯд аҷаб

در هوای فیض بخش ساحتت نبود عجب

Ҳамчуи тӯтии сабз агар гардад пари мурғи кабоб

همچو طوطی سبز اگر گردد پر مرغ کباب

Баҳрӣу гавҳар ба домони барда аз ту неку бад

بحری و گوهر به دامان برده از تو نیک و بد

Кӯҳӣ ва нашунида ҳаргизи соилӣ аз ту ҷавоб

کوهی و نشنیده هرگز سایلی از تو جواب

Аз баландӣ , тоқи айвони фалаки бунёди ту

از بلندی، طاق ایوان فلک بنیاد تو

Соя афкан гашта чун мади алиф бар офтоб

سایه افکن گشته چون مد الف بر آفتاب

Кори хок аз нисбати қудрати зи бас боло гирифт

کار خاک از نسبت قدرت ز بس بالا گرفت

Осмон гуяд ҳамеи ёлитнии канти туроб

آسمان گوید همی یالیتنی کنت تراب

Бод дар саҳни ту доим дар тараби исломи хон

باد در صحن تو دایم در طرب اسلام خان

Комрону комҷўӣу коми бахшу комёб

کامران و کامجوی و کام بخش و کامیاب

Бошад аз файзи қудум ӯ ҳариматро шараф

باشد از فیض قدوم او حریمت را شرف

То кунад байти алшрФи бурҷи ҳамлро офтоб

تا کند بیت الشرف برج حمل را آفتاب