Расед кавкаба ӣ мавкиби ҳумоюни фол

رسید کوکبه ی موکب همایون فال

Саодати ду ҷаҳонаш чу соя дар дунбол

سعادت دو جهانش چو سایه در دنبال

Чаҳ мавкибӣ , ки чу хайли ситора наздик аст

چه موکبی، که چو خیل ستاره نزدیک است

Ки осмон ба раҳаш чун замин шавад помол

که آسمان به رهش چون زمین شود پامال

зи фавҷи киштии лашкар , фазои лаҷа ӣ гунг

ز فوج کشتی لشکر، فضای لجه ی گنگ

Буд сипеҳри кабӯдии дарави ҳазор ҳилол

بود سپهر کبودی درو هزار هلال

Саҳоби файз ба банголаи гашт соя фикан

سحاب فیض به بنگاله گشت سایه فکن

Ба муддаои худ эй сабзаи ҳамчуи сарви бибол

به مدعای خود ای سبزه همچو سرو ببال

Спҳрмртбаҳ , исломи хони мҳрзмир

سپهرمرتبه، اسلام خان مهرضمیر

Муҳӣти донишу фазлу ҷаҳони ҷоҳу ҷалол

محیط دانش و فضل و جهان جاه و جلال

зи шавқи мақдамаш аз ҷзру мади худ дарё

ز شوق مقدمش از جزر و مد خود دریا

Ба равад гунги баромад барои истиқбол

به رود گنگ برآمد برای استقبال

Ба коми зи файзи қудум ӯ моҳӣ

به کام ز فیض قدوم او ماهی

Шудаи забони зи паии шукри эзади мутаъол

شده زبان ز پی شکر ایزد متعال

Сафина кард азон ҷои гавҳараши дарё

سفینه کرد ازان جای گوهرش دریا

Ки ҳаст коса ӣ чубин , хазина ӣ абдол

که هست کاسه ی چوبین، خزینه ی ابدال

Барои мардуми банголаи киштӣ ӯ шуд

برای مردم بنگاله کشتی او شد

Ҳилоли ид казон завқ мекунанд атфол

هلال عید کزان ذوق می کنند اطفال

зи аҳд ӯ ки баҳори нишоти ин чаман аст

ز عهد او که بهار نشاط این چمن است

Шуд аз шароби тараб , ҷоми лолаи моломол

شد از شراب طرب، جام لاله مالامال

зи баси расида ба поён , ғами гирифторон

ز بس رسیده به پایان، غم گرفتاران

Ба пой фохта шуд тавқи гарданаши халхол

به پای فاخته شد طوق گردنش خلخال

Сафина аз зргли гашти ганҷи бодоўрд

سفینه از زرگل گشت گنج بادآورد

Нисор бар раҳаши оради зи боғи бас ки шимол

نثار بر رهش آرد ز باغ بس که شمال

Ба чашми равшан худ мехӯрд қисми хуршед

به چشم روشن خود می خورد قسم خورشید

Ки мисли ӯ ба ҷаҳони кас надидаам то ҳол

که مثل او به جهان کس ندیده ام تا حال

Сипеҳри садрнишин саҷда мекунад сад ҷо

سپهر صدرنشین سجده می کند صد جا

Гараш ба маҷлиси худ ҷо диҳад ба сафи нъол

گرش به مجلس خود جا دهد به صف نعال

Ба рӯзгор асар карда ончунон лутфаш

به روزگار اثر کرده آنچنان لطفش

Ки шуд зи тарбияти шуъла , нахли муми ниҳол

که شد ز تربیت شعله، نخل موم نهال

Хӯрд зи хӯни наҳанги об , шохи мараҷонаш

خورد ز خون نهنگ آب، شاخ مرجانش

Дар он муҳӣт ки уфтад зи теғ ӯ тимсол

در آن محیط که افتد ز تیغ او تمثال

зи барқи шуъла ӣ теғаши дил гудохта аст

ز برق شعله ی تیغش دل گداخته است

Ки чашмаи чашма равонаст аз урӯқи ҷибол

که چشمه چشمه روان است از عروق جبال

Аннан ӯ натавонад гирифт дасти қазо

عنان او نتواند گرفت دست قضا

Камон ӯ натавонад кашид рустами зол

کمان او نتواند کشید رستم زال

Хаёли теғаш агар бугзарад ба хотири шер

خیال تیغش اگر بگذرد به خاطر شیر

Шавад ду ним дилаши ҳамчуи нақши пои ғизол

شود دو نیم دلش همچو نقش پای غزال

Кушодаи носиаҳи халқ ӯ ба душману дӯст

گشاده ناصیه خلق او به دشمن و دوست

Гиреҳи надида бар абрӯӣ ӯ касе чу ҳилол

گره ندیده بر ابروی او کسی چو هلال

зи ҷӯии тарбияташи оби хӯрда ҳамчун ман

ز جوی تربیتش آب خورده همچون من

Қалам ки ёфта сарришта ӣ сухан аз на?ил

قلم که یافته سررشته ی سخن از نال

зи илтифот ҳумо нест ғайри азин ғаразӣ

ز التفات هما نیست غیر ازین غرضی

Ки арра бар сари хасмаш наад зи соя ӣ бол

که اره بر سر خصمش نهد ز سایه ی بال

Ба аҳд ӯ паии таъмири хона ӣ булбул

به عهد او پی تعمیر خانه ی بلبل

Ба хоки безии сайёд , дом шуд ғарбол

به خاک بیزی صیاد، دام شد غربال

Ба рӯй сафҳа гузорад чу калак машк олуд

به روی صفحه گذارد چو کلک مشک آلود

Чу сифр , ҳасани хаташи дили баради зи нуқта ӣ хол

چو صفر، حسن خطش دل برد ز نقطه ی خال

Шигифт нест ки мурғи кабобро гардад

شگفت نیست که مرغ کباب را گردد

зи абри тарбияташи сабзи ҳамчуи тӯтии бол

ز ابر تربیتش سبز همچو طوطی بال

Агар ишора ӣ абрӯии ҳифз ӯ бошад

اگر اشاره ی ابروی حفظ او باشد

Кунад муҳофизати об чун зираи ғарбол

کند محافظت آب چون زره غربال

Ба новакаш натавон роҳи трктозии баст

به ناوکش نتوان راه ترکتازی بست

Азин чаҳ суд ки шуд кӯчаи банд , нофи ғизол

ازین چه سود که شد کوچه بند، ناف غزال

Ба ҷурми ин ки чу мисатон ба шаб фиғон ме кард

به جرم این که چو مستان به شب فغان می کرد

Кашид шаҳна ӣ адлаши зи пушти кӯси дўол

کشید شحنه ی عدلش ز پشت کوس دوال

Ғараз набӯдӣ агар мадҳ ӯ , чу парвона

غرض نبودی اگر مدح او، چو پروانه

Чароғи оина май сӯхти тӯтӣонро бол

چراغ آینه می سوخت طوطیان را بال

Ба базм ӯ зи паии рақси заррау хуршед

به بزم او ز پی رقص ذره و خورشید

Навой айш ба ин қавл сар кунад қўол

نوای عیش به این قول سر کند قوال

Зиҳии зи абри кафат ҳар гиёҳи хушк , ниҳол

زهی ز ابر کفت هر گیاه خشک، نهال

эй ҷӯади ту чун офтоби заррини бол

همای جود تو چون آفتاب زرین بال

Ба рӯзгори сулаймонӣ ту нест аҷаб

به روزگار سلیمانی تو نیست عجب

Ба шери мурғ агар парвариш диҳанд атфол

به شیر مرغ اگر پرورش دهند اطفال

Насими халқи ту гар бугзарад ба дашти хутан

نسیم خلق تو گر بگذرد به دشت ختن

Чу бидмшк кунад нофаи гули зи шохи ғизол

چو بیدمشک کند نافه گل ز شاخ غزال

Ғубори зи оинаи хезади чунон ки абр аз об

غبار ز آینه خیزد چنان که ابر از آب

Арӯси табъ ту хоҳад кунад чу арзи ҷамол

عروس طبع تو خواهد کند چو عرض جمال

Кабӯтарӣ ки гирифт аз ту хати озодӣ

کبوتری که گرفت از تو خط آزادی

Буд чу бурҷи кабӯтар , ба доми фориғи бол

بود چو برج کبوتر، به دام فارغ بال

Мурувват ту кунад узрхоҳӣ аз булбул

مروت تو کند عذرخواهی از بلبل

Дар анҷумани гули қолӣ агар шавад помол

در انجمن گل قالی اگر شود پامال

Чунон ба аҳд ту шуд расми меҳрбонии ом

چنان به عهد تو شد رسم مهربانی عام

Ки мезананд ба девонаи чӯби гули атфол

که می زنند به دیوانه چوب گل اطفال

Ба кишварӣ ки дарав ҳифз туаст , ҳамчун абр

به کشوری که درو حفظ توست، همچون ابر

зи ҷӯйбори тавон оби барад дар ғарбол

ز جویبار توان آب برد در غربال

Ҷавоби даъвии сад хасмро диҳад як дам

جواب دعوی صد خصم را دهد یک دم

Забони теғи ту эй вой агар набӯдӣ лол

زبان تیغ تو ای وای اگر نبودی لال

Барои хӯрдани захми ту хасм чун моҳӣ

برای خوردن زخم تو خصم چون ماهی

зи устихони тани хеши сохтаи сети хилол

ز استخوان تن خویش ساخته ست خلال

Сано басаст салим , ин замони дуо сар кун

ثنا بس است سلیم، این زمان دعا سر کن

Ки ихтисори сухан хуштараст дар ҳамаи ҳол

که اختصار سخن خوشتر است در همه حال

Ҳамеша мурғи нигаҳ то зи ошиёна ӣ чашм

همیشه مرغ نگه تا ز آشیانه ی چشم

зи шавқи дона ӣ хол батон кушояди бол

ز شوق دانه ی خال بتان گشاید بال

Либос ҳастӣ , икрнги нестии бодо

لباس هستی، یکرنگ نیستی بادا

Ҳасуди ҷоҳи туро чун ба рӯй зангии хол

حسود جاه ترا چون به روی زنگی خال