Саҳар ки хиздм аз синаи нола ӣ шабгир

سحر که خیزدم از سینه ناله ی شبگیر

Ба соқи арш наад мавҷ гиряам занҷир

به ساق عرش نهد موج گریه ام زنجیر

зи ишқи лолаи рухони дилнишин ман нашавад

ز عشق لاله رخان دلنشین من نشود

Чу доғи оина , доғӣ ки нест нохуни гир

چو داغ آینه، داغی که نیست ناخن گیر

Ҳамин на хилвати ойӣна гулшанаст азу

همین نه خلوت آیینه گلشن است ازو

Дар об , акси гул рӯй ӯст иди ғадир

در آب، عکس گل روی اوست عید غدیر

Ба дасти худ варақи офтоб агар гирад

به دست خود ورق آفتاب اگر گیرد

Дарав чу оина бинад шабиҳи худ тасвир

درو چو آینه بیند شبیه خود تصویر

Дӯд ба теғ чу бар рӯй сабзаи оби равон

دود به تیغ چو بر روی سبزه آب روان

Касе ки сохта ӯро шароби ишқи далер

کسی که ساخته او را شراب عشق دلیر

зи ошиқии сет ки парвона мезанад худ ро

ز عاشقی ست که پروانه می زند خود را

Бар оташӣ ки зи осеб ӯ гурезади шер

بر آتشی که ز آسیب او گریزد شیر

Фиғони зи сустии толеъ ки аз паии рафтор

فغان ز سستی طالع که از پی رفتار

Асо ба дасти пар мурғ медиҳад аз тир

عصا به دست پر مرغ می دهد از تیر

Ба ҳайратам ки чаро ин чунин фазои ҷаҳон

به حیرتم که چرا این چنین فضای جهان

Буд чу сина ӣ танги шикастагони дилгир

بود چو سینه ی تنگ شکستگان دلگیر

Дарин чаман ки манам , осмони чунон паст аст

درین چمن که منم، آسمان چنان پست است

Ки булбулии натавонад баланд кард сафир

که بلبلی نتواند بلند کرد صفیر

Чунон серум ба гиребони зи ғами фурӯрафтаи сет

چنان سرم به گریبان ز غم فرورفته ست

Ки май кашами нафас аз роҳи остин чу нафир

که می کشم نفس از راه آستین چو نفیر

Ҷароҳатам шавад афзӯн ба ҳар нафас , гӯйӣ

جراحتم شود افزون به هر نفس، گویی

Ба ман зи умр буд ҳар дамии дами шамшер

به من ز عمر بود هر دمی دم شمشیر

Малолро нагузорад ки по наад берун

ملال را نگذارد که پا نهد بیرون

Ғубори хотири ман ҳамчуи хоки домангир

غبار خاطر من همچو خاک دامنگیر

зи ихтилофи ҷаҳон , ҳоли зор ман ёбад

ز اختلاف جهان، حال زار من یابد

Чу ранг рӯй асирон ба ҳар нафаси тағйир

چو رنگ روی اسیران به هر نفس تغییر

Ҳазор ҷаҳд намудем , намешавад , чаҳ кунам

هزار جهد نمودم، نمی شود، چه کنم

Чароғи бахти фурӯзон ба равғани тадбир

چراغ بخت فروزان به روغن تدبیر

Ба кишварӣ ки манам , қаҳти соли навмидии сет

به کشوری که منم، قحط سال نومیدی ست

Ба қурси нуқра ӣ хомӣ баробараст фатир

به قرص نقره ی خامی برابر است فطیر

Чунон қаноати фақрами мувофиқ табъ аст

چنان قناعت فقرم موافق طبع است

Ки рафъ тишнагӣ ам мешавад зи мавҷи ҳасир

که رفع تشنگی ام می شود ز موج حصیر

Ба рангу буии чаман дил набастаам чун гул

به رنگ و بوی چمن دل نبسته ام چون گل

Чу лолаи улфати доғам шудаи сети домангир

چو لاله الفت داغم شده ست دامنگیر

зи зебу зинати дунёст бе ниёзи дилам

ز زیب و زینت دنیاست بی نیاز دلم

Чунон ки перҳани Юсуф аз шамеми абир

چنان که پیرهن یوسف از شمیم عبیر

Ҳунар чу ҳаст маро , гӯ мабош зеб дигар

هنر چو هست مرا، گو مباش زیب دگر

Басаст қӯти бозуи ҳинои панҷа ӣ шер

بس است قوت بازو حنای پنجه ی شیر

Ҷаҳон мисли ба пару бол ман занад чу ҳамЭй

جهان مثل به پر و بال من زند چو همای

Наме пурм ба пару боли дигарон чун тир

نمی پرم به پر و بال دیگران چون تیر

Ба рӯзгор , сари ман фурӯ наме ояд

به روزگار، سر من فرو نمی آید

Вагарнаи тарбиятамро намекунад тақсир

وگرنه تربیتم را نمی کند تقصیر

Суханварӣ хушам омад , вагарна кард маро

سخنوری خوشم آمد، وگرنه کرد مرا

Ҳазор мартабаи таклифи сарварӣ , тақдир

هزار مرتبه تکلیف سروری، تقدیر

Ба гирд ӯ нарасанд оҳӯони дашти хаёл

به گرد او نرسند آهوان دشت خیال

Занад чу хома ӣ ман бонг бар қадами зи срир

زند چو خامه ی من بانگ بر قدم ز صریر

Ба хоби дӯш ки дар боғи хулд май гаштам

به خواب دوش که در باغ خلد می گشتم

Ба тўФи равза ӣ шоҳи Наҷаф буд таъбир

به طوف روضه ی شاه نجف بود تعبیر

Фурӯғи субҳи имомат , алӣ вале аллоҳ

فروغ صبح امامت، علی ولی الله

Сафои оина ӣ дайн , амири кули амир

صفای آینه ی دین، امیر کل امیر

Шаҳӣ ки аз сари таъзим , ҳар сабоҳ аз давр

شهی که از سر تعظیم، هر صباح از دور

Кунад ба хок дараш саҷдаи офтоби мунир

کند به خاک درش سجده آفتاب منیر

Чу дошт оби гуҳари нисбатӣ ба моли ятем

چو داشت آب گهر نسبتی به مال یتیم

Фиканда абри каф ӯ ба давраш аз тнФир

فکنده ابر کف او به دورش از تنفیر

Ба медалер нигардида ҷуръаташи ҳаргиз

به می دلیر نگردیده جرأتش هرگز

Бидон сифат ки зи оташ буд гурезони шер

بدان صفت که ز آتش بود گریزان شیر

Чунон ки мор гурезон равад ба хона ӣ хеш

چنان که مار گریزان رود به خانه ی خویش

Сӯии ғилофи дӯд аз наҳиф ӯ шамшер

سوی غلاف دود از نهیب او شمشیر

Каманд ӯ нафас аждаҳост пиндорӣ

کمند او نفس اژدهاست پنداری

Ки худ ба худ з дўФрснг мекашад нахҷӣр

که خود به خود ز دوفرسنگ می کشد نخجیر

Насими азмаш агар бугзарад ба сӯии чаман

نسیم عزمش اگر بگذرد به سوی چمن

Ба ҷои барги дамади пари зи шохсор чу тир

به جای برگ دمد پر ز شاخسار چو تیر

Мухолифаши ҳама ҳасрат хӯрд зи қаҳтии ризқ

مخالفش همه حسرت خورد ز قحطی رزق

Барои гуруснагон санг Асияст фатир

برای گرسنگان سنگ آسیاست فطیر

зи ҳифз ӯ буд эмин чу ҷома ӣ фонӯс

ز حفظ او بود ایمن چو جامه ی فانوس

Кунанд перҳани шуъларо агар зи ҳарир

کنند پیرهن شعله را اگر ز حریر

зи файзи хуррамии аҳд ӯ , барои шубон

ز فیض خرمی عهد او، برای شبان

Чу оби шер равон шуд зи чашмасор панир

چو آب شیر روان شد ز چشمه سار پنیر

Ғизол ёфта дар рӯзгори тарбияташ

غزال یافته در روزگار تربیتش

Хавоси силии устод аз тапонча ӣ шер

خواص سیلی استاد از تپانچه ی شیر

зи остона ӣ ӯ чун касе равад берун ?

ز آستانه ی او چون کسی رود بیرون؟

Ки зулфи шоҳид мақсӯд бошадаш занҷир

که زلف شاهد مقصود باشدش زنجیر

Сагаш ба гардани худ тавқ устихон дорад

سگش به گردن خود طوق استخوان دارد

Чунон ки ширшкорон ба шасти худ зиҳгир

چنان که شیرشکاران به شست خود زهگیر

зи Тифли душман ӯ , доя ӣ ҷаҳон аз нанг

ز طفل دشمن او، دایه ی جهان از ننگ

Ҳамин на шер , ки пистон бурид чун анҷӣр

همین نه شیر، که پستان برید چون انجیر

Насим аз дами теғаш ба сайдгоҳи гузашт

نسیم از دم تیغش به صیدگاه گذشت

зи шохи рехти гули захм бар сари нахҷӣр

ز شاخ ریخت گل زخم بر سر نخجیر

Ба зери бори гарони шиква ӯ , хезад

به زیر بار گران شکوه او، خیزد

зи шохи гови замини нолаи ҳамчуи шохи нафир

ز شاخ گاو زمین ناله همچو شاخ نفیر

Раҳеи каманди турои бод чун ғизоли асир

رهی کمند ترا باد چون غزال اسیر

зи ҷавҳари дами теғи ту об дар занҷир

ز جوهر دم تیغ تو آب در زنجیر

Ба дасти ҷӯади ту нозам ки ҷумла рӯй замин

به دست جود تو نازم که جمله روی زمین

Буд ба соя ӣ ӯ ҳамчуи абри оламгир

بود به سایه ی او همچو ابر عالمگیر

Ба рӯзгори сулаймонии ту мурғон ро

به روزگار سلیمانی تو مرغان را

Ба мавҷи омада дар синаи ҳамчуи моҳии шер

به موج آمده در سینه همچو ماهی شیر

зи неъмати ту карямон баранд моя ӣ файз

ز نعمت تو کریمان برند مایه ی فیض

Ки дасти абр буд деги баҳрро кафгир

که دست ابر بود دیگ بحر را کفگیر

Ба хонаи номи сахои ту барда то дарвеш

به خانه نام سخای تو برده تا درویش

Гуҳар фиканда дарави барканор , мавҷи ҳасир

گهر فکنده درو برکنار، موج حصیر

Гурезади абри зи дасти ту баҳраш аз дунбол

گریزد ابر ز دست تو بحرش از دنبال

Чу фили маст ки аз пай , кашони баради занҷир

چو فیل مست که از پی، کشان برد زنجیر

Насими халқи ту ҳарҷо ки бугзарад , резад

نسیم خلق تو هرجا که بگذرد، ریزد

зи доманаш чу арӯсон ба ҷои гирд , абир

ز دامنش چو عروسان به جای گرد، عبیر

Расед вақт ки касрӣ чу ҳокими маъзул

رسید وقت که کسری چو حاکم معزول

Ба дасти шаҳна ӣ адл ту биспурад занҷир

به دست شحنه ی عدل تو بسپرد زنجیر

зи ҳарфи теғи ту афсона хон агар нашавад

ز حرف تیغ تو افسانه خوان اگر نشود

Аҷаб ки доя натавонад бурид Тифл аз шер

عجب که دایه نتواند برید طفل از شیر

Чунон зи адл ту шуд зӯри бартарафи зи ҷаҳон

چنان ز عدل تو شد زور برطرف ز جهان

Ки ҳеҷ кас натавонад кашид мӯи зи хамир

که هیچ کس نتواند کشید مو ز خمیر

Ба ҳукми муфтии шаръи ту , духтари руз ро

به حکم مفتی شرع تو، دختر رز را

Занад замонаи зи пистон ба дор чун анҷӣр

زند زمانه ز پستان به دار چون انجیر

Ба зери шохи худ аз офтоб дар сояи сет

به زیر شاخ خود از آفتاب در سایه ست

зи хуррамии баҳори адолатати нахҷӣр

ز خرمی بهار عدالتت نخجیر

Ба зӯри кӣна касеро ки басти қудрати ту

به زور کینه کسی را که بست قدرت تو

Ба даст ӯ наад аз чини остини занҷир

به دست او نهد از چین آستین زنجیر

Мухолифи ту чунон танги машраби афтодаи сет

مخالف تو چنان تنگ مشرب افتاده ست

Ки новаки ту ба паҳлавӣ ӯ буд дилгир

که ناوک تو به پهلوی او بود دلگیر

Адолати ту чу тарҳ шикор андозад

عدالت تو چو طرح شکار اندازد

Ғизол шуъла шавад дар каманди мӯии асир

غزال شعله شود در کمند موی اسیر

Ҳамоилӣ ки ба гардан буд адуии туро

حمایلی که به گردن بود عدوی ترا

Ҷавоҳираш ҳама бошад зи ҷавҳари шамшер

جواهرش همه باشد ز جوهر شمشیر

зи бас ба аҳди ту гум шуд ситам , наме ёбад

ز بس به عهد تو گم شد ستم، نمی یابد

Барои ҳайкали гардан , ғизоли нохуни шер

برای هیکل گردن، غزال ناخن شیر

Ситора пунба шавад аз барои доғи паланг

ستاره پنبه شود از برای داغ پلنگ

зи бас ба аҳди ту аз иттифоқ нест гзир

ز بس به عهد تو از اتفاق نیست گزیر

Буд чу тавсани андешаи мураккабӣ ки турост

بود چو توسن اندیشه مرکبی که تراست

Ки нақш ӯ натавон кард бар варақи тасвир

که نقش او نتوان کرد بر ورق تصویر

Ба рӯзи разм , палангӣ буд ҳзброФкн

به روز رزم، پلنگی بود هزبرافکن

Ба вақти сайду шикори оҳӯеи сети оҳӯгир

به وقت صید و شکار آهویی ست آهوگیر

зи васф ӯ ба ҳавои бршдӣ чу коғази бод

ز وصف او به هوا برشدی چو کاغذ باد

Варақ агар на з шероза доштӣ занҷир

ورق اگر نه ز شیرازه داشتی زنجیر

Диҳад ба хасми ту то нони роҳи малики адам

دهد به خصم تو تا نان راه ملک عدم

Ба коса ӣ сам худ мекунад зи наъли хамир

به کاسه ی سم خود می کند ز نعل خمیر

Ба оби Хизр , сари хеш то фурӯи орад

به آب خضر، سر خویش تا فرو آرد

Ҳубоб карда даҳони ғунча аз барои сафир

حباب کرده دهان غنچه از برای صفیر

Шҳо сазои ту мадҳӣ наметавонам гуфт

شها سزای تو مدحی نمی توانم گفت

Ки ҳарчӣ гӯямат , он мешавад марои тақсир

که هرچه گویمت، آن می شود مرا تقصیر

Баландии ду ҷаҳони сарфи кибриёӣ ту шуд

بلندی دو جهان صرف کبریای تو شد

Сухан ба васфи ту кӯтоҳ агар буд , бипазир

سخن به وصف تو کوتاه اگر بود، بپذیر

зи остони ту ҷое наме рӯм ки марост

ز آستان تو جایی نمی روم که مراست

Чу офтоб , ғубор дар ту домангир

چو آفتاب، غبار در تو دامنگیر

зи бас ба гӯши марои ҳалқа ӣ ғуломӣ туаст

ز بس به گوش مرا حلقه ی غلامی توست

Шудаи сети ҳалқа ӣ гӯшам ба пои ман занҷир

شده ست حلقه ی گوشم به پای من زنجیر

Ҳануз фасли шабоб манаст ва ме хоҳам

هنوز فصل شباب من است و می خواهم

Чу субҳ дар қадами офтоб , гирдами пер

چو صبح در قدم آفتاب، گردم پیر

Салими вақт дуо шуд , барор дасти ниёз

سلیم وقت دعا شد، برآر دست نیاز

Ки интизори иҷобат ҳаме кашад таъсир

که انتظار اجابت همی کشد تأثیر

Ҳамеша то ки бақоӣ худост дар олам

همیشه تا که بقای خداست در عالم

Фанои хасми ту бодо ба нияти такбир

فنای خصم تو بادا به نیت تکبیر