То ба кӣ бошам аз парешоне

تا به کی باشم از پریشانی

Чун нигаҳ , поймоли ҳайронӣ

چون نگه، پایمال حیرانی

Чанд чун зулфи дилбарони печад

چند چون زلف دلبران پیچد

Нафасам дар гулӯи зи печоне

نفسم در گلو ز پیچانی

Кистам ман ба тангнои ҷаҳон

کیستم من به تنگنای جهان

Бегуноҳӣ ҳамеша зиндонӣ

بی گناهی همیشه زندانی

То зи банди замонаи нгризм

تا ز بند زمانه نگریزم

Офтобам кунад нигаҳбонӣ

آفتابم کند نگهبانی

Дар диёри дилам буд ноёб

در دیار دلم بود نایاب

Ҷинси айшӣ ба ин фаровонӣ

جنس عیشی به این فراوانی

Чанд дар баҳри нилгуни фалак

چند در بحر نیلگون فلک

Буд аз муваҷҷаҳ ӣ парешоне ,

بود از موجه ی پریشانی،

Соҳилам чун умед дил ноёб

ساحلم چون امید دل نایاب

Киштӣам чун ҳубоби тӯфонӣ

کشتی ام چون حباب طوفانی

Нури хуршед бар дару бомам

نور خورشید بر در و بامم

намекунад ҳамчуи сайли вайронӣ

می کند همچو سیل ویرانی

Хон айш маро кунад доим

خوان عیش مرا کند دایم

Чашми шӯри фалаки намакдонӣ

چشم شور فلک نمکدانی

намедуанд ба ҳар тарафи ҳайрон

می دواند به هر طرف حیران

Ҳамчу гӯям сипеҳри чавгонӣ

همچو گویم سپهر چوگانی

Бас ки баргаштаи толеъам чун гул

بس که برگشته طالعم چون گل

Кунадам ҷайби ҷомаи домоне

کندم جیب جامه دامانی

намекунад бар либоси офиятам

می کند بر لباس عافیتم

Тавқи занҷири ғами гиребонӣ

طوق زنجیر غم گریبانی

Чашм дар остин , гуҳӣ чун доғ

چشم در آستین، گهی چون داغ

намекунам гиряҳои пинҳонӣ

می کنم گریه های پنهانی

Гоҳе аз баҳри рафъи дилгирӣ

گاهی از بهر رفع دلگیری

Ҳамчу булбул кунам ғазали хуоне

همچو بلبل کنم غزل خوانی

Бози пӯшедам аз парешоне

باز پوشیدم از پریشانی

Ҷома ӣ таҳ намой урёнӣ

جامه ی ته نمای عریانی

Хонаи пардозии ғами ишқат

خانه پردازی غم عشقت

Карда ҳамхонаам ба вайронӣ

کرده همخانه ام به ویرانی

Дода дар роҳи интизори ту шавқ

داده در راه انتظار تو شوق

Дидаро мансаби нигаҳбонӣ

دیده را منصب نگهبانی

Бе ту дар кунҷи ғам шабӣ дорам

بی تو در کنج غم شبی دارم

Ба дарозӣ чу мӯии зиндонӣ

به درازی چو موی زندانی

Ба тамошои офтоби хушам

به تماشای آفتاب خوشم

Бе ту дар тангнои ҳайронӣ ,

بی تو در تنگنای حیرانی،

Ки сарояд ба ёди гул бар шамъ

که سراید به یاد گل بر شمع

Дар қафаси булбули зимистонӣ

در قفس بلبل زمستانی

Аз хаёли рухи ту май хезад

از خیال رخ تو می خیزد

Нафасами ҳамчуи субҳи нӯронӣ

نفسم همچو صبح نورانی

Бас ки расвоӣам ба ишқи афканд

بس که رسوایی ام به عشق افکند

Парда аз розҳои пинҳонӣ ,

پرده از رازهای پنهانی،

наметавон дид сарнавишти маро

می توان دید سرنوشت مرا

Ҳамчуи абрӯи зи лавҳи пешонӣ

همچو ابرو ز لوح پیشانی

эй хуши он маҷлисӣ ки гардад беш

ای خوش آن مجلسی که گردد بیش

Мастӣам аз шароби рӯҳонӣ

مستی ام از شراب روحانی

Бе ҳиҷобонаи пеши соҳиби худ

بی حجابانه پیش صاحب خود

Шарҳи созами ғами парешоне

شرح سازم غم پریشانی

Юсуфи Мисри салтанат каз меҳр

یوسف مصر سلطنت کز مهر

Давлат ӯ рости пиркнъонӣ

دولت او راست پیرکنعانی

Осмонро ба кафи зи тири шаҳоб

آسمان را به کف ز تیر شهاب

Бар дар ӯст чӯби дарбоне

بر در اوست چوب دربانی

Домани чархи пургуҳари зи кафш

دامن چرخ پرگهر ز کفش

Чун садаф аз саҳоби Нитсаоне

چون صدف از سحاب نیسانی

Ҳркҷо ӯ сухан кунад , онҷост

هرکجا او سخن کند، آنجاست

Ақли кул , кӯдаки дабистонӣ

عقل کل، کودک دبستانی

Теғ баробар мезанад чун барқ

تیغ برابر می زند چون برق

Чун кунад хашмаши оташи афшонӣ

چون کند خشمش آتش افشانی

Биҷуз аз оби теғи хўнризш

بجز از آب تیغ خونریزش

Қатра ҳаргиз накарда тӯфонӣ

قطره هرگز نکرده طوفانی

Дар баҳори мурувваташ ки буд

در بهار مروتش که بود

Бар риёзи замонаи арзонӣ ,

بر ریاض زمانه ارزانی،

Кӯдаки ғунчаи шаб чу зода шавад

کودک غنچه شب چو زاده شود

Аз арӯсони боғу бастоне ,

از عروسان باغ و بستانی،

Доя ӣ субҳро ба тарбияташ

دایه ی صبح را به تربیتش

намекунад офтоб , пастоне

می کند آفتاب، پستانی

Байза аз ҳифз ӯ тавонад кард

بیضه از حفظ او تواند کرد

Мурғи андари танури барӣоне

مرغ اندر تنور بریانی

Саҷда ӣ остонаши абрӯ ро

سجده ی آستانش ابرو را

намекунад чун ҳилоли нӯронӣ

می کند چون هلال نورانی

Осмони пеши азу ба чандини сол

آسمان پیش ازو به چندین سال

Паии аҳдаш ҳамеша пинҳонӣ ,

پی عهدش همیشه پنهانی،

Ҷамъ мекард моя ӣ ъушрат

جمع می کرد مایه ی عشرت

Ҳамчуи муфлис ба фикри меҳмонӣ

همچو مفلس به فکر مهمانی

Нест дар рӯзгори ҳиммат ӯ

نیست در روزگار همت او

Қатраи афшони саҳоби Нитсаоне ,

قطره افشان سحاب نیسانی،

Ки зи баси пеши даст ӯ хаҷал аст

که ز بس پیش دست او خجل است

Арақаш мечакад зи пешонӣ

عرقش می چکد ز پیشانی

Осмон гуфт бар дар қадараш

آسمان گفت بر در قدرش

намекунам ихтиёри дарбоне

می کنم اختیار دربانی

Ақл гуфташ ки то кӣ аз сари ҷаҳл

عقل گفتش که تا کی از سر جهل

Паии корӣ рӯй ки натавонӣ

پی کاری روی که نتوانی

эй карӣмӣ ки додааст худоӣ

ای کریمی که داده است خدای

Ҳамаи чизеи турои биҷузи сонӣ

همه چیزی ترا بجز ثانی

Вай ки доим чу панҷа ӣ хуршед

وی که دایم چو پنجه ی خورشید

Каф ҷавдат кунад зарафшонӣ

کف جودت کند زرافشانی

Ҳарки чун тир бо ту рост нарафт

هرکه چون تیر با تو راست نرفت

Кунадаш дил ба синаи пайконе

کندش دل به سینه پیکانی

Баҳри куштани замонаи хасми туро

بهر کشتن زمانه خصم ترا

Пурвирди ҳамчуи гови қурбонӣ

پرورد همچو گاو قربانی

Давлати ин сон ки аз сари ёрӣ

دولت این سان که از سر یاری

Бо ту дорад дурусти паймонӣ ,

با تو دارد درست پیمانی،

Ҳарчӣ он муддаоӣ хотир туаст

هرچه آن مدعای خاطر توست

намешавад бе қазои раббонӣ

می شود بی قضای ربانی

Срўро ! сӯхти хонимони маро

سرورا! سوخت خانمان مرا

Шуъла ӣ оташи схндонӣ

شعله ی آتش سخندانی

СрзлФ сухан кашида маро

سرزلف سخن کشیده مرا

Ҷониби ҳалқа ӣ парешоне

جانب حلقه ی پریشانی

Ончӣ гуфтам , тамомӣ бе ҳосил

آنچه گفتم، تمامی بی حاصل

Ҳарчӣ кардам , ҳамаи пушаймонӣ

هرچه کردم، همه پشیمانی

Коши толеъ ба даст ман додӣ

کاش طالع به دست من دادی

Ҷои хома , Асои чӯпонӣ

جای خامه، عصای چوپانی

Кош кардӣ ба даҳр , бахти сиёҳ

کاش کردی به دهر، بخت سیاه

Рӯсафедам ба осиёбоне

روسفیدم به آسیابانی

Ин ки рафтам ба касби истеъдод

این که رفتم به کسب استعداد

Кошкӣ рФтмӣ ба деҳқонӣ ,

کاشکی رفتمی به دهقانی،

То накардӣ ба хон қисмати ман

تا نکردی به خوان قسمت من

Гиряи обӣу лухти дили ноне

گریه آبی و لخت دل نانی

Доим аз чашми мардумон чун ашк

دایم از چشم مردمان چون اشک

Май гурезами зи шарми урёнӣ

می گریزم ز شرم عریانی

Сари шармам ҳамеша дар пеш аст

سر شرمم همیشه در پیش است

Чун сари зулф аз парешоне

چون سر زلف از پریشانی

Нест аз рӯзгори умедӣ

نیست از روزگار امیدی

Ки буруни орадами зи ҳайронӣ

که برون آردم ز حیرانی

Кор бо ҳиммати ту афтодаи сет

کار با همت تو افتاده ست

Фикр ман кун чунон ки май доне

فکر من کن چنان که می دانی

Вақти арз дуо расед салим

وقت عرض دعا رسید سلیم

Гуфтугӯро мсози тӯлонӣ

گفتگو را مساز طولانی

То гулистони сабзи гардун ро

تا گلستان سبز گردون را

намекунад каҳкашони хиёбонӣ

می کند کهکشان خیابانی

Гулшани давлати ту хуррами бод

گلشن دولت تو خرم باد

Аз нами абри файзи яздоне

از نم ابر فیض یزدانی