эй зи мижгонати маро чун хӯша дар дили тирҳо

ای ز مژگانت مرا چون خوشه در دل تیرها

Бар серум чун барги бед аз ғамзаи ?ути шамшерҳо

بر سرم چون برگ بید از غمزه ات شمشیرها

Хуфта дар роҳи ту аз аҷз эй ғизоли шергир

خفته در راه تو از عجز ای غزال شیرگیر

Даст бар болои якдигари ниҳодаи шерҳо

دست بر بالای یکدیگر نهاده شیرها

Гарчи дар роҳи ту умрам сарф шуд чун гирдбод

گرچه در راه تو عمرم صرف شد چون گردباد

Дорам аз реги биёбони бештари тақсирҳо

دارم از ریگ بیابان بیشتر تقصیرها

Сайдгоҳ кист ин саҳро ки аз захми хаданг

صیدگاه کیست این صحرا که از زخم خدنگ

Сояи пиндорӣ палангаст аз паии нахҷӣрҳо

سایه پنداری پلنگ است از پی نخجیرها

Фикри асбоби таъаллуқ кардан аз девонагии сет

فکر اسباب تعلق کردن از دیوانگی ست

Мавҷи дарёии ҷунуни мости ин занҷирҳо

موج دریای جنون ماست این زنجیرها

Соя ӣ теғаст ошиқро мақоми офият

سایه ی تیغ است عاشق را مقام عافیت

Барг не бошад ҳисорӣ аз барои шерҳо

برگ نی باشد حصاری از برای شیرها

Куфру дайнро ишқ сулҳӣ дод каз андоми худ

کفر و دین را عشق صلحی داد کز اندام خود

Чун зира карданд ҷавҳарро буруни шамшерҳо

چون زره کردند جوهر را برون شمشیرها

Нест озодии салим аз ҳалқаи фитроки ишқ

نیست آزادی سلیم از حلقهٔ فتراک عشق

Сайдгоҳ ӯст олам , мо ҳамаи нахҷӣрҳо

صیدگاه اوست عالم، ما همه نخجیرها