Ишқ ӯ дар водии ман фикрҳо бисёр дошт
عشق او در وادی من فکرها بسیار داشت
Сӯхти хошокам , вагарнаи шуъла бо ӯ кор дошт
سوخت خاشاکم، وگرنه شعله با او کار داشت
Дар бисоти ин гулистони як гул бехор нест
در بساط این گلستان یک گل بیخار نیست
Бар гули дебо агар паҳлуи ниҳодам , хор дошт
بر گل دیبا اگر پهلو نهادم، خار داشت
Ҳарчӣ дидам , дар раҳи шавқаши самоъи ангез буд
هرچه دیدم، در ره شوقش سماع انگیز بود
Наъраи шер аз Нитсаатон , шӯр мўсиқор дошт
نعرهٔ شیر از نیستان، شور موسیقار داشت
Ақл натавонист манъи ишқ ғоратгар кунад
عقل نتوانست منع عشق غارتگر کند
Хонаи мо посбон аз сӯрат девор дошт
خانهٔ ما پاسبان از صورت دیوار داشت
Онкии кории ғайри гулчинӣ ба умр худ накард
آنکه کاری غیر گلچینی به عمر خود نکرد
Дидам ӯро каз чаман мерафту муштӣ хор дошт
دیدم او را کز چمن میرفت و مشتی خار داشت
Рафт тахт ӯ ба боди ҳодисоти охири салим
رفت تخت او به باد حادثات آخر سلیم
Гарчи аз айём , ҷами ангуштар зинҳор дошт
گرچه از ایام، جم انگشتر زنهار داشت