Шуъла ӣ расвои Мансур , хаси пӯш ман аст

شعله ی رسوایی منصور، خس پوش من است

Моя ӣ ҳаллоҷӣ ӯ пунба ӣ гӯш ман аст

مایه ی حلاجی او پنبه ی گوش من است

Гар ба даст ман расад паймонаи ҷом ҷам шавад

گر به دست من رسد پیمانه جام جم شود

Ҳамчуи пери дайр , миъроҷи сабуи дӯш ман аст

همچو پیر دیر، معراج سبو دوش من است

Анҷуман аз май тиҳии гашту димоғам тар нашуд

انجمن از می تهی گشت و دماغم تر نشد

Хӯни сад миноӣ май дар гардани ҳуш ман аст

خون صد مینای می در گردن هوش من است

Аз паии шухӣ ки аз ман май гурезади ҳамчуи тир

از پی شوخی که از من می گریزد همچو تیر

Чун камони хамёза ӣ хушкӣ дар оғӯш ман аст

چون کمان خمیازه ی خشکی در آغوش من است

Шӯриши мисатони самоъи бихўдии оради салим

شورش مستان سماع بیخودی آرد سلیم

Бода дар майхона гар меҷӯшад аз ҷӯш ман аст

باده در میخانه گر می جوشد از جوش من است