Шуд хазон ва дар чамани ранг дигар афлоки рехт

شد خزان و در چمن رنگ دگر افلاک ریخت

Барги ҷамъият фароҳам кун ки барги токи рехт

برگ جمعیت فراهم کن که برگ تاک ریخت

Бар машомами буи ӯ ҳаргоҳ омад аз насим

بر مشامم بوی او هرگاه آمد از نسیم

Ҳамчуи ғунча аз гиребонам ба домани чоки рехт

همچو غنچه از گریبانم به دامن چاک ریخت

Бар бисоти ин чаман то ҳамтем доман фишонд

بر بساط این چمن تا همتم دامن فشاند

Ҳар гулӣ каз хӯн ба домани доштами ҳам поки рехт

هر گلی کز خون به دامن داشتم هم پاک ریخت

Ришта ҳамчун мавҷ ларзад бар сари оби гуҳар

رشته همچون موج لرزد بر سر آب گهر

Бас ки об рӯй поконро ҷаҳон бар хоки рехт

بس که آب روی پاکان را جهان بر خاک ریخت

Кӣса ӣ сад пора ӣ гул , зар намедорад нигоҳ

کیسه ی صد پاره ی گل، زر نمی دارد نگاه

Ҳар куҷои доғии ниҳодам , бар дили сад чоки рехт

هر کجا داغی نهادم، بر دل صد چاک ریخت

Монда аз ошуфтагии дастами з ҳар кории салим

مانده از آشفتگی دستم ز هر کاری سلیم

Хок бар фарқами ғубори ин дили ғамноки рехт

خاک بر فرقم غبار این دل غمناک ریخت