Моро на сари гул , на таманноӣ гулоб аст

ما را نه سر گل، نه تمنای گلاب است

Дар маҷлиси мисатон , арақи фитна шароб аст

در مجلس مستان، عرق فتنه شراب است

Вайрона ӣ мо равнақи майхонаи шикастаи сет

ویرانه ی ما رونق میخانه شکسته ست

То сӯрати девори дарави маст ва хароб аст

تا صورت دیوار درو مست و خراب است

Дар ҳинд аҷаб нестгар аз бода гузаштем

در هند عجب نیست گر از باده گذشتیم

Ёрони ҳамаи ранҷиши талаб ва мешкроб аст

یاران همه رنجش طلب و می شکراب است

Дар майкадаи каси хирқа ӣ солус нагирад

در میکده کس خرقه ی سالوس نگیرد

Ин ҷинси ту сӯфӣ ба дар савмиъа боб аст

این جنس تو صوفی به در صومعه باب است

Воъиз ба баҳор аз сифат бода миндиш

واعظ به بهار از صفت باده میندیش

Каз сабза чу махмал дару девор ба хоб аст

کز سبزه چو مخمل در و دیوار به خواب است

Мисатони чаманро ба хазони ҳол чаҳ пурсӣ

مستان چمن را به خزان حال چه پرسی

Гули рафта ва май ҳам зи қадаҳи по ба рикоб аст

گل رفته و می هم ز قدح پا به رکاب است

Ҳаргиз ба касе офатӣ аз ман нарасида сет

هرگز به کسی آفتی از من نرسیده ست

Ҳамчун гул ва май оташам аз олам об аст

همچون گل و می آتشم از عالم آب است

Мъзрўӣ агар қадари дил хеш ндонӣ

معذروی اگر قدر دل خویش ندانی

Гулро чаҳ хабари зин ки ба дасташ чаҳ китоб аст

گل را چه خبر زین که به دستش چه کتاب است

Мушкил ки расад дар раҳи шавқи ту ба ҷое

مشکل که رسد در ره شوق تو به جایی

Он пой ки дар ҳалқа ӣ занҷир рикоб аст

آن پای که در حلقه ی زنجیر رکاب است

Паймудани кишти амли мо чаҳ зарур аст

پیمودن کشت امل ما چه ضرور است

Аз барқ бипурсед ки ин чанд таноб аст

از برق بپرسید که این چند طناب است

Имшаб чу салимами сари паймона кашӣ нест

امشب چو سلیمم سر پیمانه کشی نیست

Бар захми дилам белаб ӯ , май намак об аст

بر زخم دلم بی لب او، می نمک آب است