Шароб нақл нахоҳад , бигир соғар ро

شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را

Ки эҳтиёҷ шукр нест шери модар ро

که احتیاج شکر نیست شیر مادر را

Дарин муҳӣт , қаноат ба об талхӣ кун

درین محیط، قناعت به آب تلخی کن

Ҳамон ба ҷоми садафи рези оби гавҳар ро

همان به جام صدف ریز آب گوهر را

Ба роҳи ишқи қадам чун наҳй муҷарради шӯ

به راه عشق قدم چون نهی مجرد شو

Бараҳнагӣ буд асбоби раҳи шиновар ро

برهنگی بود اسباب ره شناور را

Мабод кам зи сарати соя ӣ кулоҳ намад

مباد کم ز سرت سایه ی کلاه نمد

Бабўс ва бар сари шоҳони гузори афсар ро

ببوس و بر سر شاهان گذار افسر را

Сари бараҳна ӣ хуршедро заволӣ нест

سر برهنه ی خورشید را زوالی نیست

з шамъ пресс ки чун тоҷ мехӯрд сар ро

ز شمع پرس که چون تاج می خورد سر را

Салими оина дар дидаи об май орад

سلیم آینه در دیده آب می آرد

Кунад чу ёд , лаби ташна ӣ Сикандар ро

کند چو یاد، لب تشنه ی سکندر را

Дарин муҳӣти зи ман бохти Нӯҳи лангар ро

درین محیط ز من باخت نوح لنگر را

Ба нохудо набӯд нисбатии шиновар ро

به ناخدا نبود نسبتی شناور را

Чунон замонаи камар дар шикасти покони баст

چنان زمانه کمر در شکست پاکان بست

Ки дар садаф чу сФидоб кард гавҳар ро

که در صدف چو سفیداب کرد گوهر را

Чу шамъи мум , насаб аз падар шавад равшан

چو شمع موم، نسب از پدر شود روشن

Барӣ чу духтари руз чанд номи модарро ?

بری چو دختر رز چند نام مادر را؟

Касе ки сайр хазон кардааст , ме донад

کسی که سیر خزان کرده است، می داند

Ки чист навҳагарӣ дар чамани санавбар ро

که چیست نوحه گری در چمن صنوبر را

Ба ёрномаҳ чу созами рақам , кунам қроз

به یارنامه چو سازم رقم، کنم قراض

Ба ҷои номаи зи ғайрати пари кабӯтар ро

به جای نامه ز غیرت پر کبوتر را

Салим , куфр азон зулфи бас ки равнақ ёфт

سلیم، کفر ازان زلف بس که رونق یافت

Буд ба хории исломи раҳм , кофар ро

بود به خواری اسلام رحم، کافر را