наме тавон рафтани зи кӯяш , лек ҳасрат дар қафост

می توان رفتن ز کویش، لیک حسرت در قفاست

Хори хори орзӯи моро дарин раҳ хор пост

خار خار آرزو ما را درین ره خار پاست

Зинат ошуфтагон бошад парешоне чу зулф

زینت آشفتگان باشد پریشانی چو زلف

Ин туҳидастӣ барои дасти мо ранг ҳиност

این تهیدستی برای دست ما رنگ حناست

Аз пришонгрдӣ ӯ хотири ман ҷамъ нест

از پریشانگردی او خاطر من جمع نیست

Бо манаст , аммо намедонам дил ӯ дар куҷост

با من است، اما نمی دانم دل او در کجاست

Дар ҷиҳоди орзӯ , озоди мардонро бас аст

در جهاد آرزو، آزاد مردان را بس است

Таркиши тирӣ ки бар паҳлуи з нақш бӯрёст

ترکش تیری که بر پهلو ز نقش بوریاست

Роҳати мардон , ҳам аз сарпанҷа ӣ мардонагии сет

راحت مردان، هم از سرپنجه ی مردانگی ست

Шерро дар вақт хуфтани даст ва бозу муттакост

شیر را در وقت خفتن دست و بازو متکاست

Ҷузи хам ме, мекунад ҳар каси хами дигар ба хок

جز خم می، می کند هر کس خم دیگر به خاک

Гар чу қорун , зинда дар хокаш кунад даврон , равост

گر چو قارون، زنده در خاکش کند دوران، رواست

Куштани худ хостам ҳар ҷо ки теғӣ шуд баланд

کشتن خود خواستم هر جا که تیغی شد بلند

Баҳри тӯфони мондагон , ҳар мавҷ миҳроб дуост

بهر طوفان ماندگان، هر موج محراب دعاست

Кам мабод аз дидаи ман хоки роҳ ӯ салим

کم مباد از دیدهٔ من خاک راه او سلیم

Ончии ҳаргиз дрнмӣ ояд ба чашмам , тўтёст

آنچه هرگز درنمی‌آید به چشمم، توتیاست