Майхона ӣ мо чун тараби обод баҳор аст

میخانه ی ما چون طرب آبادِ بهار است

Аз барги гулаши хишт чу бунёд баҳор аст

از برگ گلش خشت چو بنیادِ بهار است

Гул кард ҷунунами зи рагу реша ба сад ранг

گل کرد جنونم ز رگ و ریشه به صد رنگ

Инҳо ҳама аз лутфи ту эй бод баҳораст !

اینها همه از لطف تو ای باد بهار است!

Он мурғ ки аз суҳбати гули хуии гирифтаи сет

آن مرغ که از صحبت گل خوی گرفته ست

Кораши ҳама дар фасли хазон , ёд баҳор аст

کارش همه در فصل خزان، یاد بهار است

Хоҳӣ ки дарин боғ кунӣ касби шукуфтан

خواهی که درین باغ کنی کسب شکفتن

Шогирд хазон бош ки устод баҳор аст

شاگرد خزان باش که استاد بهار است

Лайлии чаман : бед , ки маҷнӯн лақаб ӯст

لیلی چمن: بید، که مجنون لقب اوست

Гӯйӣ ки магари боли призод баҳор аст

گویی که مگر بال پریزاد بهار است

Доранд хурӯшӣ ба чамани сарву санавбар

دارند خروشی به چمن سرو و صنوبر

Аз шавқи ту инҳо ҳамаи фарёд баҳор аст

از شوق تو اینها همه فریاد بهار است

Каси бохабар аз кори худу сустӣ он нест

کس باخبر از کار خود و سستی آن نیست

Ҳар барги гули ойӣна ӣ фӯлод баҳор аст

هر برگ گل آیینه ی فولاد بهار است

Дируза над атфоли гулу лола ӣ нўхиз

دیروزه ند اطفال گل و لاله ی نوخیز

Дар боғ , хазонаст ки ҳамзод баҳор аст

در باغ، خزان است که همزاد بهار است

Фарёди салим аз ҷигарам дӯд баровард

فریاد سلیم از جگرم دود برآورد

Чун мурғи гирифтор ки дар ёд баҳор аст

چون مرغ گرفتار که در یاد بهار است