Навбаҳорасту чаман дар паии сомон гул аст

نوبهار است و چمن در پی سامان گل است

Абр бар рӯй ҳаво , дӯди чироғон гул аст

ابر بر روی هوا، دود چراغان گل است

Бас ки гул сар зада аз ҳар сари хори моҳӣ

بس که گل سر زده از هر سر خار ماهی

Кӯча ӣ мавҷ ба дарё чу хиёбон гул аст

کوچه ی موج به دریا چو خیابان گل است

Мастӣ аз лолаи сари шаҳна чироғон карда сет

مستی از لاله سر شحنه چراغان کرده ست

намедалерона банушед ки даврон гул аст

می دلیرانه بنوشید که دوران گل است

Боғбони хори абас бар сари девор наад

باغبان خار عبث بر سر دیوار نهد

Рахна ӣ ин чаман аз чоки гиребон гул аст

رخنه ی این چمن از چاک گریبان گل است

Тарсами охири ҳамаи атрофи чамани даргирад

ترسم آخر همه اطراف چمن درگیرد

Аз чароғӣ ки ниҳон дар таҳи домон гул аст

از چراغی که نهان در ته دامان گل است

Гул чу мо нест ки аз қисса ӣ ушшоқи салим

گل چو ما نیست که از قصه ی عشاق سلیم

Нуктае чанд бар авроқи парешон гул аст

نکته ای چند بر اوراق پریشان گل است