Марои зи рози ду олам , сухан баландтар аст

مرا ز راز دو عالم، سخن بلندتر است

Ҳадиси аҳли муҳаббати зи олам дигар аст

حدیث اهل محبت ز عالم دگر است

Биё ки мавсими гул чун насим дар гузар аст

بیا که موسم گل چون نسیم در گذر است

Бти шароб чу товуси масти ҷилва гар аст

بط شراب چو طاووس مست جلوه گر است

з рафтани шабу вақти гули чароғ чаҳ ғам

ز رفتن شب و وقت گل چراغ چه غم

Пиёлаи гир ки фасли шукуфа ӣ саҳар аст

پیاله گیر که فصل شکوفه ی سحر است

Ҳарифи коса ӣ чашми сиёҳи маст ту нест

حریف کاسه ی چشم سیاه مست تو نیست

Дилам ки аз гули раънои тнки шароб тар аст

دلم که از گل رعنا تنک شراب تر است

Азон ҳамеша сари ман ба зери бол худ аст

ازان همیشه سر من به زیر بال خود است

Ки аз ҳумо ба худами эътиқод бештар аст

که از هما به خودم اعتقاد بیشتر است

Барои рафтани дӯзах баҳона ме хоҳам

برای رفتن دوزخ بهانه می خواهم

Биҳишт варна марои ҷои хона ӣ падар аст

بهشت ورنه مرا جای خانه ی پدر است

Куҷост хирқа ки хошоки хушки пайкари мо

کجاست خرقه که خاشاک خشک پیکر ما

зи барқи абри сиёҳи смўр дар хатар аст

ز برق ابر سیاه سمور در خطر است

Раҳи насими чамани бас ки аз қафаси бастанд

ره نسیم چمن بس که از قفس بستند

Гузашти фасли гулу андалеб бехабар аст

گذشت فصل گل و عندلیب بی خبر است

Биҳишт бода прессатон салими пой хам аст

بهشت باده پرستان سلیم پای خم است

Ба ин далел ки майхонаи олам дигар аст

به این دلیل که میخانه عالم دگر است