Перӣ нашуд хазони гули шохсори мо

پیری نشد خزان گل شاخسار ما

Мӯии сифеди мост чу анбари баҳори мо

موی سفید ماست چو عنبر بهار ما

Хоҳад ба кор омад агар хок ҳам шавем

خواهد به کار آمد اگر خاک هم شویم

Афлокро чу шиша ӣ соъати ғубори мо

افلاک را چو شیشه ی ساعت غبار ما

Мардему гуфтугӯии бузургона кам нашуд

مردیم و گفتگوی بزرگانه کم نشد

Ояд садои кӯҳи зи санги мазори мо

آید صدای کوه ز سنگ مزار ما

Гармӣ надидаем ба умри худ аз касе

گرمی ندیده ایم به عمر خود از کسی

Ҷоми шароби мо буд оби хумори мо

جام شراب ما بود آب خمار ما

Хешии сет дар миёна ӣ моу гули дўрнг

خویشی ست در میانه ی ما و گل دورنگ

Як пушт мерасад ба хазони навбаҳори мо

یک پشت می رسد به خزان نوبهار ما

Афлок ва анҷуманд ба корӣ , вале салим

افلاک و انجمند به کاری، ولی سلیم

Корӣ намекунанд ки ояд ба кори мо

کاری نمی کنند که آید به کار ما