Марои зи оташи таби мағзи устихон хунак аст

مرا ز آتش تب مغز استخوان خنک است

Қабои шуъла чу пероҳани каттон хунак аст

قبای شعله چو پیراهن کتان خنک است

Чу шуълаи саркашии глрхони ҳамаи гармии сет

چو شعله سرکشی گلرخان همه گرمی ست

Ба машраби дили ман ёри меҳрбон хунак аст

به مشرب دل من یار مهربان خنک است

Ҳазор ҳайф ки сӯфӣ ба сад пиёлаи шароб

هزار حیف که صوفی به صد پیاله شراب

Нашуд ба бодаи кашони гарм ва ҳамчунон хунак аст

نشد به باده کشان گرم و همچنان خنک است

Ба боғи з омадани хештани пушаймонам

به باغ ز آمدن خویشتن پشیمانم

Чаҳ суди гармии булбул ки боғбон хунак аст

چه سود گرمی بلبل که باغبان خنک است

Ба соя ӣ гулу сунбул чаҳ кори мурғон ро

به سایه ی گل و سنبل چه کار مرغان را

Дарин чаман ки чу хаси хона , ошён хунак аст

درین چمن که چو خس خانه، آشیان خنک است

Нишоти анҷуман аз суҳбат азизон аст

نشاط انجمن از صحبت عزیزان است

Чаман барои ҳамин , мавсими хазон хунак аст

چمن برای همین، موسم خزان خنک است

Ҳамин зи суҳбати воъиз на маҷлиси афсурдаи сет

همین ز صحبت واعظ نه مجلس افسرده ست

Чу субҳ аз нафаси сард ӯ ҷаҳон хунак аст

چو صبح از نفس سرد او جهان خنک است

Салими бас ки дилам аз нифоқи ранҷидаи сет

سلیم بس که دلم از نفاق رنجیده ست

Чу теғ дар назарам рӯй дӯстон хунак аст

چو تیغ در نظرم روی دوستان خنک است