Зоҳиди ҳамаи умрам ба май ноби гузаштаи сет

زاهد همه عمرم به می ناب گذشته ست

Чун сабза ӣ ҷӯ аз сари ман оби гузаштаи сет

چون سبزه ی جو از سر من آب گذشته ست

То домани дили рафтаи марои чоки гиребон

تا دامن دل رفته مرا چاک گریبان

Корами зи рФўкории аҳбоби гузаштаи сет

کارم ز رفوکاری احباب گذشته ست

Ҳар ҷуръа ӣ обам ба гулӯ теғ гузорад

هر جرعه ی آبم به گلو تیغ گذارد

То боз чаҳ дар хотири қассоби гузаштаи сет

تا باز چه در خاطر قصاب گذشته ست

Гардидтар он чашм чу афтод ба ашкам

گردید تر آن چشم چو افتاد به اشکم

Чун оҳӯии саҳро ки зи сайлоби гузаштаи сет

چون آهوی صحرا که ز سیلاب گذشته ست

Бар ғайр , ғами ишқи ту осони з висол аст

بر غیر، غم عشق تو آسان ز وصال است

Ин бодияро дар шаби маҳтоби гузаштаи сет

این بادیه را در شب مهتاب گذشته ست

Донад ки ба кӯшиш наравад кор касе пеш

داند که به کوشش نرود کار کسی پیش

Ҳар кас ки ба срўқти расани тоби гузаштаи сет

هر کس که به سروقت رسن تاب گذشته ست

Бенола ва бе ашки салим аз ғам дил нест

بی ناله و بی اشک سلیم از غم دل نیست

Умраш ба ҳамин тавр чу дулоби гузаштаи сет

عمرش به همین طور چو دولاب گذشته ست