Зулфи ту рангу буии зи анбар гирифта аст

زلف تو رنگ و بوی ز عنبر گرفته است

Лаъли лаби ту шери зи шукр гирифта аст

لعل لب تو شیر ز شکر گرفته است

Бо мо чунон ки буд дилат , нест ин замон

با ما چنان که بود دلت، نیست این زمان

Ойӣна ӣ ту сӯрати дигар гирифта аст

آیینه ی تو صورت دیگر گرفته است

Мактуби васлро дилам аз шавқи ҳамчуи Тифл

مکتوب وصل را دلم از شوق همچو طفل

Сад бори хонда ва дигар аз сар гирифта аст

صد بار خوانده و دگر از سر گرفته است

Сарв аз барои хеш дар айёми қад ӯ

سرو از برای خویش در ایام قد او

Таълими навҳаро зи санавбар гирифта аст

تعلیم نوحه را ز صنوبر گرفته است

Ойӣна мекунад зи ҷаҳони обрӯи талаб

آیینه می کند ز جهان آبرو طلب

Бо онкии ибратии зи Сикандар гирифта аст

با آنکه عبرتی ز سکندر گرفته است

Бар ман тараҳҳумаст на бар гул , ки умр ро

بر من ترحم است نه بر گل، که عمر را

Ман муфт додам аз каф ва ӯ зар гирифта аст

من مفت دادم از کف و او زر گرفته است

Танҳо на эътироз кунад мавҷи ин муҳӣт

تنها نه اعتراض کند موج این محیط

Ҳар қатраи нуктае ба шиновар гирифта аст

هر قطره نکته ای به شناور گرفته است

Доранд нисбатӣ , ки зи ноҳид , осмон

دارند نسبتی، که ز ناهید، آسمان

Духтар ба ток додау духтар гирифта аст

دختر به تاک داده و دختر گرفته است

Воъизи зи бас ки ошиқи минбар буд , дилаш

واعظ ز بس که عاشق منبر بود، دلش

Дар синаи шакли бори санавбар гирифта аст

در سینه شکل بار صنوبر گرفته است

Ёрб чаҳ гули шукуфтаи зи мактуби мо , ки боз

یارب چه گل شکفته ز مکتوب ما، که باز

Боди сабои малулу кабӯтар гирифта аст

باد صبا ملول و کبوتر گرفته است

Чун лашкари шикаста бар атрофи оризаш

چون لشکر شکسته بر اطراف عارضش

Ҳар тори зулф ӯ раҳи дигар гирифта аст

هر تار زلف او ره دیگر گرفته است

Ҳаргиз касе наёфта раҳ дар ҳарими васл

هرگز کسی نیافته ره در حریم وصل

Беҳуда чанд ҳалқаи занӣ , дар гирифта аст

بیهوده چند حلقه زنی، در گرفته است

Боз аз ҳавои шуъла ӣ рухсорае , салим

باز از هوای شعله ی رخساره ای، سلیم

Чун шамъи кушта , сӯхтан аз сар гирифта аст

چون شمع کشته، سوختن از سر گرفته است