Дилам аз обилаи ғам чу каф сӯхта аст

دلم از آبلهٔ غم چو کف سوخته است

Ҷигар аз тишнагӣам чун садаф сӯхта аст

جگر از تشنگی‌ام چون صدف سوخته است

Ишқро рағбати омезиш ман нест аҷаб

عشق را رغبت آمیزش من نیست عجب

Майли оташи ҳамаи ҷо бар тараф сӯхта аст

میل آتش همه جا بر طرف سوخته است

Новаки оҳи ман аз шуъла буд ҳамчуи шаҳоб

ناوک آه من از شعله بود همچو شهاب

Пайкари чарх азон чун ҳадаф сӯхта аст

پیکر چرخ ازان چون هدف سوخته است

Оҳи азин шуълаи овози ту мутриб ки азу

آه ازین شعلهٔ آواز تو مطرب که ازو

Ҳар тараф менагарм чангу даф сӯхта аст

هر طرف می‌نگرم چنگ و دف سوخته است

Дилам аз оташи таби омада дар сина ба ҷӯш

دلم از آتش تب آمده در سینه به جوش

Нест тбхоли лабамро ки каф сӯхта аст

نیست تبخال لبم را که کف سوخته است

Асари нолаи салим аз дили пар доғ бипурс

اثر نالهٔ سلیم از دل پر داغ بپرس

Шоҳиди шуълаи овоз , даф сӯхта аст

شاهد شعلهٔ آواز‌، دف سوخته است