Хок роҳему ғубори мо чу об гавҳар аст
خاک راهیم و غبار ما چو آب گوهر است
Нахл мумему хазони мо баҳор анбар аст
نخل مومیم و خزان ما بهار عنبر است
Аз барои кӣна ӣ мо осмони пайдо шудаи сет
از برای کینه ی ما آسمان پیدا شده ست
Ахтари мо тираи бахатони тухми ин нилӯфар аст
اختر ما تیره بختان تخم این نیلوفر است
Дар диёри ҳинд , ҳоламро мапурс Эй ҳамнишин
در دیار هند، حالم را مپرس ای همنشین
Бар сари ман мӯии саргардон чу дӯд миҷмар аст
بر سر من موی سرگردان چو دود مجمر است
Эҳтиёҷам кошкӣ май буд бар ҳамчун худӣ
احتیاجم کاشکی می بود بر همچون خودی
эй хуши он моҳӣ ки кор ӯ ба об ханҷар аст
ای خوش آن ماهی که کار او به آب خنجر است
Дар танами пероҳани мотам на танҳо ранг дод
در تنم پیراهن ماتم نه تنها رنگ داد
Дасти ман дар нил аз фирӯза ӣ ангуштар аст
دست من در نیل از فیروزه ی انگشتر است
Нағма ӣ нохуш касе то чанд битавонад шунид
نغمه ی ناخوش کسی تا چند بتواند شنید
То хари тнбўри ин маҷлиси зи чӯб ърър аст
تا خر طنبور این مجلس ز چوب عرعر است
Гирду дӯдӣ дар савод ҳинд мебошад , вале
گرد و دودی در سواد هند می باشد، ولی
Субҳу шоми ин диёр аз гирду дӯдаш бадтар аст
صبح و شام این دیار از گرد و دودش بدتر است
Бениёзонро сухан аз табъи хезад бе ниёз
بی نیازان را سخن از طبع خیزد بی نیاز
Хоки ҳарфиро ба сари кӯи ташна ӣ об зар аст
خاک حرفی را به سر کو تشنه ی آب زر است
Ақл бошад боис ҳар ғам , ки чун ларзад замин
عقل باشد باعث هر غم، که چون لرزد زمین
Тифли пиндоради магари гаҳвораи ҷунбон модар аст
طفل پندارد مگر گهواره جنبان مادر است
Ҳур чун ғулмон надорад пеши зоҳиди эътибор
حور چون غلمان ندارد پیش زاهد اعتبار
Бештари сайёд дар дунболи товус нар аст
بیشتر صیاد در دنبال طاووس نر است
Нест ҷузи хоби парешон , қисмати марди ҳарис
نیست جز خواب پریشان، قسمت مرد حریص
Болаш ӯ гарчи ҳамчун мор аз хишт зар аст
بالش او گرچه همچون مار از خشت زر است
Чун нанолад дар чамани қамарӣ , ки аз шарми қадат
چون ننالد در چمن قمری، که از شرم قدت
Сарви пинҳон аз назар чун соя ӣ пайғамбар аст
سرو پنهان از نظر چون سایه ی پیغمبر است
Ҳиммат мо дорад ин вайронаро барпои салим
همت ما دارد این ویرانه را برپا سلیم
Осмонҳоро ду дасти мо чу ҷилд дафтар аст
آسمان ها را دو دست ما چو جلد دفتر است