Манам ки моя ӣ ҷамъиятами парешонеи сет

منم که مایه ی جمعیتم پریشانی ست

Чу шуълаи зинати ман дар либоси урёнии сет

چو شعله زینت من در لباس عریانی ست

Чу оинаи ҳамаи умрам ба як нигоҳи гузашт

چو آینه همه عمرم به یک نگاه گذشت

Чаҳ ҳолатаст , намедонам ин чаҳ ҳайронии сет

چه حالت است، نمی دانم این چه حیرانی ست

з мо намонда ба ғайр аз баннои ишқи асарӣ

ز ما نمانده به غیر از بنای عشق اثری

Иморатӣ ки бимонад зи сайл , вайронии сет

عمارتی که بماند ز سیل، ویرانی ست

Ба дили шикаста ӣ тақдир , азу чаҳ нафъ расад

به دل شکسته ی تقدیر، ازو چه نفع رسد

Ки мумиёеи тадбири ақл , инсонии сет

که مومیایی تدبیر عقل، انسانی ست

зи бахти ҳодисаи ангези худ марои доим

ز بخت حادثه انگیز خود مرا دایم

Чу гирдбод ба хушкии сафинаи тӯфонии сет

چو گردباد به خشکی سفینه طوفانی ست

Гуҳари зи шарми гадои бас ки об шуд , гӯйӣ

گهر ز شرم گدا بس که آب شد، گویی

Ки тоҷ бар сари шоҳони кулоҳи боронии сет

که تاج بر سر شاهان کلاه بارانی ست

Салими миннати халъати зи офтоби макаш

سلیم منت خلعت ز آفتاب مکش

Ки ҷомае ки ба андоми мост , урёнии сет

که جامه ای که به اندام ماست، عریانی ست