Дил рамидаам аз ханда ӣ ту безор аст

دل رمیده ام از خنده ی تو بیزار است

Ба дидаи мавҷи қадаҳ , май гузидаро мор аст

به دیده موج قدح، می گزیده را مار است

Фузуд зардии рухсорам аз май гулгун

فزود زردی رخسارم از می گلگون

Ки бодаи ранги марои оби заъфарон зор аст

که باده رنگ مرا آب زعفران زار است

Масеҳро нагузорад буруни зи хона ӣ хеш

مسیح را نگذارد برون ز خانه ی خویش

Ки офтоби зи ишқат ҳамеша бемор аст

که آفتاب ز عشقت همیشه بیمار است

Ба сар намонда зи перии марои ҳавои либос

به سر نمانده ز پیری مرا هوای لباس

Ба фарқ , мӯии сифедам чу шамъ дастор аст

به فرق، موی سفیدم چو شمع دستار است

зи гуфтугӯии лаб ӯ мапурс ҳоли маро

ز گفتگوی لب او مپرس حال مرا

Ки пои пари обилау роҳ дар намакзор аст

که پا پر آبله و راه در نمکزار است

Дил шикастаам аз ҷаври поҷён хӯн шуд

دل شکسته ام از جور پاجیان خون شد

Чу ҳинд , ҳар нафари ҳинди ҳам ҷгрхўор аст

چو هند، هر نفر هند هم جگرخوار است

Салим аз баду неки ҷаҳон ҳамин донам

سلیم از بد و نیک جهان همین دانم

Ки ҳар чаҳ ҳаст дарин корхона дар кор аст

که هر چه هست درین کارخانه در کار است