эй хомаи ҳарфи зан ки пас аз мо каломи мо

ای خامه حرف زن که پس از ما کلام ما

Шояд ба аҳли рози расонади саломи мо

شاید به اهل راز رساند سلام ما

Он сайд пешаем ки то бугзарад ҳамЭй

آن صید پیشه ایم که تا بگذرد همای

Чун мстр аз ғурур диҳад кӯча , доми мо

چون مسطر از غرور دهد کوچه، دام ما

Аз зинда равад оби бақо , Хизри ҳамчуи мавҷ

از زنده رود آب بقا، خضر همچو موج

Паҳлу тиҳӣ кунад зи таманнои хоми мо

پهلو تهی کند ز تمنای خام ما

эй боғбон ба ҷони ту мо озмуда ем

ای باغبان به جان تو ما آزموده ایم

Аз накҳат гуласт алоҷи зукоми мо

از نکهت گل است علاج زکام ما

эй фақр , аз либоси тугар шиква Эй кунем

ای فقر، از لباس تو گر شکوه ای کنیم

Ҳамчун ҳарир , шол ту бошад ҳароми мо !

همچون حریر، شال تو باشد حرام ما!

Дар номаҳои ӯ ки пар аз ном ҳар касе аст

در نامه های او که پر از نام هر کسی است

Холии сети ҳамчуи нақши нигини ҷои номи мо

خالی ست همچو نقش نگین جای نام ما

То чанд чун салим нишинем дар камӣн ?

تا چند چون سلیم نشینیم در کمین؟

Мурғон рамидаанд чу анқои зи доми мо

مرغان رمیده اند چو عنقا ز دام ما