Илоҳии даври дор аз мо ғурур бегуноҳӣ ро

الهی دور دار از ما غرور بی گناهی را

Ба сӯии хеши Хизр мо кун ин гум карда роҳӣ ро

به سوی خویش خضر ما کن این گم کرده راهی را

Ба мо ҷинс дигар аз нақди лутфи худ каромат кун

به ما جنس دگر از نقد لطف خود کرامت کن

Гадоёни тўоим , аммо наме хоҳеми шоҳӣ ро

گدایان توایم، اما نمی خواهیم شاهی را

Тамом умр натавон дошт поси афсари давлат

تمام عمر نتوان داشت پاس افسر دولت

Азон хуш кардаам бар сар , кулоҳи гоҳ гоҳе ро

ازان خوش کرده ام بر سر، کلاه گاه گاهی را

Дарин перӣ ба зери домани покони паноҳами даҳ

درین پیری به زیر دامن پاکان پناهم ده

Ки фонӯсӣ зарураст ин чароғи субҳгоҳӣ ро

که فانوسی ضرور است این چراغ صبحگاهی را

Барафрӯзон чароғамро ба дасти лутф , осон аст

برافروزان چراغم را به دست لطف، آسان است

Ки аз доғи дилам чун субҳ бурдорӣ сиёҳӣ ро

که از داغ دلم چون صبح برداری سیاهی را

Гар аз лутф ту гирад мавҷ , таълими сбкдстӣ

گر از لطف تو گیرد موج، تعلیم سبکدستی

Чу хори перҳан аз тани براردи хори моҳӣ ро

چو خار پیرهن از تن برآرد خار ماهی را

Салим аз раҳмати оми ту чашм мағфират дорад

سلیم از رحمت عام تو چشم مغفرت دارد

Илоҳӣ аз сар ӯ кам макун лутфи илоҳӣ ро

الهی از سر او کم مکن لطف الهی را