Ҷаҳони куҳна чу нав кард одату ху ро

جهان کهنه چو نو کرد عادت و خو را

Ба қибла ӣ арабӣ оварад аҷами рӯ ро

به قبله ی عربی آورد عجم رو را

Шафиъи рӯзи қиёмат , Муҳамади мурсал

شفیع روز قیامت، محمد مرسل

Ки қиблаи гоҳ ҷаҳон карда тоқи абрӯ ро

که قبله گاه جهان کرده طاق ابرو را

Шаҳӣ ки карда зи дарвешӣу туҳидастӣ

شهی که کرده ز درویشی و تهیدستی

Каманди ваҳдати худ ҳамчуи мавҷ , бозу ро

کمند وحدت خود همچو موج، بازو را

Чунон зи мақдам ӯ гашти музтариби касрӣ

چنان ز مقدم او گشت مضطرب کسری

Ки буи шер расад бар машоми оҳӯ ро

که بوی شیر رسد بر مشام آهو را

Ба давр ӯ фалаки худфуруш чанд занад ?

به دور او فلک خودفروش چند زند؟

зи меҳру моҳи абас бар замини тарозу ро

ز مهر و ماه عبث بر زمین ترازو را

Ба ҳашар , душманаш аз силии пушаймонӣ

به حشر، دشمنش از سیلی پشیمانی

Кунад чу лолаи сияҳ , косаҳои зону ро

کند چو لاله سیه، کاسه های زانو را

Ғубори рашк ки дар дили зи шавкат ӯ дошт

غبار رشک که در دل ز شوکت او داشت

з хок карда лаболаби даҳони бдгў ро

ز خاک کرده لبالب دهان بدگو را

Ҳарифи шоҳсўорӣ ки метавонад шуд ?

حریف شاهسواری که می تواند شد؟

Ки ҳаст шери фалак , гурба ӣ барроқ ӯ ро

که هست شیر فلک، گربه ی براق او را

Агар ҳимояти лутфаш буд , зиён нарасад

اگر حمایت لطفش بود، زیان نرسد

Чу доғи лола дар оташи вуҷӯди ҳиндӯ ро

چو داغ لاله در آتش وجود هندو را

Ба даври накҳати халқаш , зи шарм дар гулшан

به دور نکهت خلقش، ز شرم در گلشن

Чу ранг , парда нишин кардааст гули бӯ ро

چو رنگ، پرده نشین کرده است گل بو را

зи шавқи хок дар ӯст каз паии парвоз

ز شوق خاک در اوست کز پی پرواز

Ҷабин чу мурғи гушӯдаи сети боли абрӯ ро

جبین چو مرغ گشوده ست بال ابرو را

Маро чаҳ боки зи умри гузашта дар ишқаш

مرا چه باک ز عمر گذشته در عشقش

зи оби рафта ғамӣ нест сабза ӣ ҷӯ ро

ز آب رفته غمی نیست سبزه ی جو را

Муҷаррадон чаҳ ғам аз фитна ӣ ҷаҳон доранд

مجردان چه غم از فتنه ی جهان دارند

Ғамии зи бод хазон нест шохи оҳӯ ро

غمی ز باد خزان نیست شاخ آهو را

Салими нома сиёҳаст ё расӯли аллоҳ

سلیم نامه سیاه است یا رسول الله

Ту рӯзи ҳашар шафоат кун ин сияҳи рӯ ро

تو روز حشر شفاعت کن این سیه رو را