Бо насими субҳи шамъи хилвати ман саркаш аст

با نسیم صبح شمع خلوت من سرکش است

Хору хошоки марогар сӯхти оташ , оташ аст

خار و خاشاک مرا گر سوخت آتش، آتش است

Аз ғубори кӣнаи як ойӣна ӣ дил соф нест

از غبار کینه یک آیینه ی دل صاف نیست

Дар миёни дӯстони мо ҳамин май беғаш аст

در میان دوستان ما همین می بی غش است

Он хати мишкӣн на танҳо шуд балои ҷони мо

آن خط مشکین نه تنها شد بلای جان ما

Аз ҳамаи кас май баради дил , турфаи мӯрӣ дилкаш аст

از همه کس می برد دل، طرفه موری دلکش است

Бо дили мо суҳбати теғи ту то чун рӯ диҳад

با دل ما صحبت تیغ تو تا چون رو دهد

Ихтиёрӣ нест касро , кори об ва оташ аст

اختیاری نیست کس را، کار آب و آتش است

Ҳасанро дар дил асар дорад каломи ман салим

حسن را در دل اثر دارد کلام من سلیم

Ишқро ҳар матлаъи ман , тир рӯй таркиш аст

عشق را هر مطلع من، تیر روی ترکش است