Шуълае чун шамъи ман дар парда фонӯс нест
شعلهای چون شمع من در پردهٔ فانوس نیست
Чун Рахши як гул ба гулзори пар товус нест
چون رخش یک گل به گلزار پر طاووس نیست
Гоҳ бар гул май занами худро , гуҳӣ бар хору хас
گاه بر گل میزنم خود را، گهی بر خار و خس
Тоири шавқам , ба поем ришта номӯс нест
طایر شوقم، به پایم رشتهٔ ناموس نیست
Ин суханро дар куҷои худ ме тавон гуфтан ки мо
این سخن را در کجا خود میتوان گفتن که ما
Хок раҳ гардӣдаему рухсат побӯс нест
خاک ره گردیدهایم و رخصت پابوس نیست
Роҳбар кӣ ҷониб раҳзан гузорад , кофарам
راهبر کی جانب رهزن گذارد، کافرم
Хизри могар дар миёни корвон ҷосус нест
خضر ما گر در میان کاروان جاسوس نیست
Ҷуз навой ё алии бен абии толиб , салим
جز نوای یا علی بن ابی طالب، سلیم
Аз дилами матлаб ки занги ҳайдарӣ ноқавс нест
از دلم مطلب که زنگ حیدری ناقوس نیست