Чу моҳи шаъшааи мости барқи хирмани мо

چو ماه شعشعهٔ ماست برق خرمن ما

Чу хӯшаи ҳайкал умраст доси гардани мо

چو خوشه هیکل عمر است داس گردن ما

зи дасту панҷаи хуршед бар наме ояд

ز دست و پنجهٔ خورشید بر‌نمی‌آید

Ки ҳамчуи доғ , сиёҳии баради зи равзани мо

که همچو داغ، سیاهی برد ز روزن ما

Ҳавои тоҷ ки дорад ба сар , ки ҳамчун боз

هوای تاج که دارد به سر، که همچون باز

Ба зӯри бастаи кулоҳии ҷаҳон ба гардани мо

به زور بسته کلاهی جهان به گردن ما

зи дасти шавқи зи бас чок гашта , пиндорӣ

ز دست شوق ز بس چاک گشته، پنداری

Ки ҳамчуи ғунчаи гиребони мости домани мо

که همچو غنچه گریبان ماست دامن ما

Чу мавҷи об ки дорад ҳубоб дар оғӯш

چو موج آب که دارد حباب در آغوش

Ба ҷои санг буд шиша дар фалохани мо

به جای سنگ بود شیشه در فلاخن ما

Чаҳ мушкиласт ки ҳар гом аз сиёҳии бахт

چه مشکل است که هر گام از سیاهی بخت

Чроғпо нашавад ҳамчуи барқ , тавсани мо

چراغپا نشود همچو برق، توسن ما

Салим , кӣнаи душмани зи мо муҳаббат шуд

سلیم، کینهٔ دشمن ز ما محبت شد

Хазон баҳор шавад чун расад ба гулшани мо

خزان بهار شود چون رسد به گلشن ما