Мавсими касб ҳаво шуд ки дигар маҳтоб аст

موسم کسب هوا شد که دگر مهتاب است

Даври афкани каллае шамъи зи сар , маҳтоб аст

دور افکن کله ای شمع ز سر، مهتاب است

Мижа чун хома ӣ наққоши тлокори имшаб

مژه چون خامه ی نقاش طلاکار امشب

Ҳар тараф ҷилва кунад , то ба камар маҳтоб аст

هر طرف جلوه کند، تا به کمر مهتاب است

Олам аз нури таҷаллии сети чироғони имшаб

عالم از نور تجلی ست چراغان امشب

Барги гулро ба чамани оина дар маҳтоб аст

برگ گل را به چمن آینه در مهتاب است

Ҷӯй шераст хиёбон ба чамани пиндорӣ

جوی شیر است خیابان به چمن پنداری

Сарви домани з чаҳ барчӣда агар маҳтобаст ?

سرو دامن ز چه برچیده اگر مهتاب است؟

Бозами имшаб ба сари афтодаи ҳавои саҳро

بازم امشب به سر افتاده هوای صحرا

Он ғуломам ки марои Хизри сафар маҳтоб аст

آن غلامم که مرا خضر سفر مهتاب است

Онкӣ чун барқи зи вайрона ӣ мо ме гузарад

آنکه چون برق ز ویرانه ی ما می گذرد

Шаб ба базми дгарон то ба саҳар маҳтоб аст

شب به بزم دگران تا به سحر مهتاب است

Равшании дида ӣ моро зи савод зулф аст

روشنی دیده ی ما را ز سواد زلف است

Дӯд дар хона ӣ арбоби назар маҳтоб аст

دود در خانه ی ارباب نظر مهتاب است

Партави ҳасани турои шуъла ӣ ҳастӣ сӯз аст

پرتو حسن ترا شعله ی هستی سوز است

Хирмани шавқи марои барқи хатар маҳтоб аст

خرمن شوق مرا برق خطر مهتاب است

Шуда дар ҳинди марои шамъи тараби ахтари хеш

شده در هند مرا شمع طرب اختر خویش

Мӯри злмткдаҳро нури шарар маҳтоб аст

مور ظلمتکده را نور شرر مهتاب است

Бас ки аҷзои ман аз ишқи ту нӯронӣ шуд

بس که اجزای من از عشق تو نورانی شد

Равзани чашми марои лухти ҷигар маҳтоб аст

روزن چشم مرا لخت جگر مهتاب است

Лоларо доғи ту хуштар буд аз соя ӣ абр

لاله را داغ تو خوشتر بود از سایه ی ابر

Шамъро шуъла ӣ шавқи ту ба сар маҳтоб аст

شمع را شعله ی شوق تو به سر مهتاب است

Шаб маҳтоб макун манъи ман аз бодаи салим

شب مهتاب مکن منع من از باده سلیم

Чун гулами боиси ин домантар маҳтоб аст

چون گلم باعث این دامن تر مهتاب است