Чу теғ нест муҳобои зи хасми пешаи мо

چو تیغ نیست محابا ز خصم پیشهٔ ما

Ба рӯй санги дӯди ҳамчуи оби шишаи мо

به روی سنگ دود همچو آب شیشهٔ ما

зи шӯри ишқ буд ҳаркии бохабар , донад

ز شور عشق بود هرکه باخبر، داند

Ки ҳаст нолаи мо бонги шери бешаи мо

که هست نالهٔ ما بانگ شیر بیشهٔ ما

зи файзи абри баҳории з бас туҳидастем

ز فیض ابر بهاری ز بس تهیدستیم

Салом хушк фиристад ба шох , решаи мо

سلام خشک فرستد به شاخ، ریشهٔ ما

Намонда қадари ҳунар , варна додӣ аз инсоф

نمانده قدر هنر، ورنه دادی از انصاف

Замона чун маи нав , оби зар ба тешаи мо

زمانه چون مه نو، آب زر به تیشهٔ ما

Шароб бе лаби маъшӯқ заҳр бошад , азон

شراب بی‌لب معشوق زهر باشد، ازان

Чу заҳри хӯрда буд сабз , ранги шишаи мо

چو زهر خورده بود سبز، رنگ شیشهٔ ما

Чаҳ гул салим тавонад касе зи мо чидан ?

چه گل سلیم تواند کسی ز ما چیدن؟

Чу шамъ мехӯрд аз оташи об , решаи мо

چو شمع می‌خورد از آتش آب، ریشهٔ ما